In Boekuitgaven op
21 juli 2012 tags de dubieuzen, indië, Indisch, literatuur, racisme
Vrijdag, 17 augustus in VPRO Brandts met Boeken, op Radio 1: 19:00 – 20:00 u!
Uitzending gemist? Luister hier.
VPRO Radio Archief – parels en opmerkelijke fragmenten uit een kleine eeuw radio – zette naar aanleiding van bovenstaand interview een oud interview van 14 mei 1991 online. John Albert Jansen en Wim Brands spraken toen met Alfred Birney over zijn roman Vogels rond een vrouw. De reportage begint serieus en zoekenderwijs en eindigt tragi-komisch op locatie. Met muziek van Jimi Hendrix… Luister hier.
Alfred Birney
De dubieuzen
Essay
Haarlem, Knipscheer Publishers, 2012
Ingenaaid, met flappen, 224 blz
Cover Aafke de Jong
ISBN 978-90-6265-695-0
Prijs: €18,50
Bestellen
Nadat Alfred Birney in 1998 zijn veelbesproken bloemlezing Oost-Indische inkt; 400 jaar Indië in de Nederlandse letteren had gepubliceerd, dook de schrijver nog dieper in de boeken. Dat resulteerde in Yournael van Cyberney (2001), waarin hij onder meer de maakbaarheid van de literaire canon onder de loep neemt. Nu brengt hij in De dubieuzen (2012) enkele opzienbarende boeken van vergeten schrijvers onder de aandacht. Het multiculturele leven in het voormalige Nederlands-Indië wordt daarin heel anders beschreven dan in boeken van beroemde schrijvers als Couperus en Multatuli. In dit diepgravend maar levendig geschreven essay over onze koloniale literatuur worden opvallende en verrassende parallellen met ons huidige anti-multiculturele klimaat getrokken, waarin racisme, vreemdelingenhaat en religieuze uitingen tegenstellingen uitlokken en leiden tot fel debat.
De pers:
De stijl van Birney is weldadig polemisch, recht voor zijn raap *****. – Vrij Nederland
Om te komen tot een postkoloniaal debat is het noodzakelijk dat iemand tegen de gevestigde orde aan schopt. Birney doet dat – en met kracht. – de Volkskrant
Birney’s felle polemiek laat zien dat de canon van de Nederlandse literatuur getuigt van ‘blanke arrogantie’ jegens de Indo. – NRC
Het is heerlijk weer eens een essay te lezen waarbij de schrijver geen blad voor de mond neemt maar keihard zegt en schrijft wat hij vindt. Vooral omdat hij niet alleen de vergeten Indische literatuur maar ook de nog amper gelezen Nederlandse klassiekers tevoorschijn haalt, er het stof vanaf blaast en er nieuw leven aan geeft.. Literatuurplein
Alfred Birney is milder geworden. Maar juist daarom is hij gezaghebbender dan hij ooit geweest is. Indisch Anders
Welkome polemiek… Literair Nederland
Birney is een strijd aan het voeren. Dat levert fascinerende essays op. – Nederlands Dagblad
Volgens Birney is het volslagen gebrek aan kennis van de Hollander van de Indische cultuur en van de koloniale geschiedenis, hinderlijk opvallend. Kortom een verfrissend lezenswaard essay. – NBD Biblion
* * *
PRESENTATIE
Op vrijdag 20 april wordt in Mondiaal Centrum Haarlem het nieuwe boek De dubieuzen van Alfred Birney gezellig ten doop gehouden.
Presentatie & Receptie
van 20.30 – 22.00 uur
(zaal open 20:00 uur)
Programma
Glenn Pennock speelt gitaar, Alfred Birney wordt geïnterviewd door Peter de Rijk en Aafke de Jong treedt op met een Balinese solodans. Tot slot signeert de schrijver zijn boek. Speciale gast is Marjolein van Asdonck, hoofdredacteur van maandblad Moesson. De toegang is gratis.
Locatie
MCH [Mondiaal Centrum Haarlem]
Lange Herenvest 122
2011 BX Haarlem
023 – 542 3540
U bent allen van harte uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn.
Reserveren vooraf is wenselijk, maar niet noodzakelijk voor late beslissers: indeknipscheer@planet.nl
Exclusief en alleen op 20 April, ter gelegenheid van de lancering van Alfred Birney’s boek: De Dubieuzen. Een CD met 3 dubieuze nummers van het multitalent Glenn Pennock:
Shot Aafke de Jong tijdens presentatie
* * *
App met gitaarmuziek van Glenn Pennock voor De dubieuzen
XTRA!
3 dubieuze gitaarnummers in 11/4 maat… van Glenn Pennock, speciaal gecomponeerd voor Alfred Birney’s boek De dubieuzen… Scroll omlaag voor downloadlink. Heb je geen smartphone, dan beluister je de muziek gewoon op je pc of mac.
Update: download site is verlopen… tot nader order.
In TABs op
23 februari 2013 tags fingerpicking, jazz, les, song
Ik weet niet of mijn leerlingen mijn nog jonge fingerpicking weblog volgen, maar het lijkt wel alsof mijn vorige post iemand op een idee heeft gebracht. De leerling, niet meer zo jong, was bezig met A Modern Method for Guitar van William Leavitt, met mijn Finger-Picking-Technieken, met het populaire songbook van The Beatles plus met Guitar Jazz Harmony, een theorieboek van Fred Harz. Uiteraard is dat wat veel. De lessen liepen dan ook altijd een half uur uit en ja, het was wachten totdat de meer dan leergierige student iets zou laten vallen. Dat deed hij gisteren per e-mail. Driekwart van de les graag voor fingerpicking en een kwartiertje voor de rest. Wise guy. Jazz sluipt er vanzelf in als je verder komt met fingerpicking.
In TABs op
22 februari 2013 tags beginner, fingerpicking, gitaar, gitaarles, klassiek
Het mag misschien ongeloofwaardig klinken, maar klassiek gitaarles voor beginners is makkelijker dan meteen beginnen met fingerpicking. Fingerpicking vraagt om gevoel voor swing en liefde voor de stijl. De klassieke methode van gitaar leren spelen betekent: een goede houding aannemen, netjes in de maat spelen, de eerste saaie weken doorkomen en dan begint het al gauw aardig te klinken. Zo had ik laatst een beginnende leerling die moeite had met fingerpicking en ook niet precies wist wat ze nou eigenlijk wilde. Zoiets kan gebeuren na een paar lessen. Jonge mensen kunnen een jaar fingerpicking doen en dan overstappen naar blues, pop, rock, jazz – ze hebben de tijd en kunnen doen wat ze willen. Oudere mensen doen er goed aan één stijl te kiezen. Ben je melodieus ingesteld en gaat het je niet om zingen bij de gitaar, instrumentale fingerpicking nummers en swingen op een ragtime blues beat, dan is een klassieke basis wellicht het beste voor je. Dus: ben je al op leeftijd en je wilt gitaar leren spelen zonder precies te weten wat je wilt, ga dan voor klassiek. Noten lezen is niet moeilijk. Dat leer je spelenderwijs. Ja, in het begin ziet het notenschrift er uit als krentenbrood, maar daar raak je écht snel mee vertrouwd. Ik werk met de beroemde methode van Sagreras. Je kunt dan later altijd nog overstappen op fingerpicking. Maar wat is fingerpicking nou eigenlijk? Daarover later meer.
In TABs op
21 februari 2013 tags akkoorden, begeleiden, fingerpicking, les, song, tab
Voor het begeleiden van een song kun je niet altijd fingerpicking spelen. Het zogenaamde scheppen van akkoorden kan net zo goed, zoals in dit nummer. Dat gaat zo: je slaat 3 hoge snaren tegelijk aan met een scheppende beweging van je rechterhand (als je rechts bent) en speelt er met de duim wat bassen omheen. De klassieker Ain’t no sunshine is een goed voorbeeld.
TAB Ain’t no sunshine – Bill Withers
Dit zijn de akkoorden, de Am voor het gemak in de 1e en niet in de 5e positie. Let op de Gm6 in the 7e positie, waar je naar wens ook de Em7 kunt spelen.
Am Em Em/G Gm6 Dm Am9
E |--x----x----x-----x-----x----7--|
B |--1----0----0-----8-----6----5--|
G |--2----0----0-----7-----5----5--|
D |--2----2----2-----8-----7----5--|
A |--0----2----2-----7-----5----0--|
E |--x----0----3-----x-----x--- x--|
Bespeel met je wijsvinger de D-snaar, je middelvinger de G-snaar en je ringvinger de B-snaar. Je duim bespeelt de A- and E- bassen.
Voorbeeld:
E |----------------------------------|
B |-----1-----1------0------0------1-|
G |-----2-----2------0------0------2-|
D |-----2-----2------2------2------2-|
A |--0-----0--------------------0----|
E |---------------0-----3------------|
Intro: Am
Verse:
Am | Em / g bass | Am |(Em)
Am | Em / g bass | Am
Gm6 | Gm6 | Dm | Dm
Am | Em / g bass | Am
slotakkoord: Am9
Hier een paar alternatieve akkoorden om het wat meer jazzy te laten klinken.
Gm7 F#dim Fmaj7 E+
E |----------------------------|
B |--3-----1-----1------1------|
G |--3-----2-----2------1------|
D |--3-----1-----0------2------|
A |----------------------------|
E |--3-----2-----1------0------|
Toegepast op deze regels:
Gm7
Ain't no sunshine when she's gone
F#dim Fmaj7
This house ain't no home
E+ Am
Anytime she goes away
Hulp nodig? Kom een les nemen!
In TABs op
20 februari 2013 tags fingerpicking, folk, gitaar, les, tab
Donovan – Summer Day Reflection Song
Hier is een backing track van Donovan’s Summer Day Reflection Song. De track is bedoeld om mee te zingen, of om de 2e gitaarpartij mee te spelen, maar ik presenteer hier de TAB als oefening in fingerpicking. De twee maten worden alsmaar herhaald. De 2e maat is tricky. Het G akkoord wordt gebroken gespeeld met een hammer on op de e- en a-bas. Het patroon wijkt er af van de basis folk picking pattern uit mijn lesboeken, een patroon dat je eigenlijk moet kennen voor je hieraan begint. Maar misschien lukt het je zonder die boeken ook wel om met deze backing track mee te spelen. Langzaam beginnen en rustig aan het tempo opvoeren terwijl je strak in de maat blijft.
Capo on 3nd fret
Verse, chorus
Am9 G
E |---------------|-------------------|
B |----0--------0-|-------------------|
G |----------2----|--------0--------0-|
D |----2--------2-|-----0---------0---|
A |-0------0------|-----------0^2-----|
E |---------------|-0^3---------------|
T T/M T I T/M T T I T T I
Hier is de live versie, langzamer, en hier de studioversie met een 2e gitaarpartij.
Hulp nodig? Click op de flyer en kom een les nemen!
In TABs op
17 februari 2013 tags akkoorden, beginner, fingerpicking, gevorderd, gitaar, tab, tapping
The Wandering Endorphin – The Healer
Hier een intrigerende melodie van Jim Green, die optreedt onder de naam The Wandering Endorphin, een wat obscure artiestennaam waar hij onderhand vanaf wil. Op zijn website heeft hij een paar beknopte handleidingen gezet over hoe je moet beginnen met guitar tapping. Voor een paar dollar kun je de korte oefeningen downloaden en er een poosje mee toe. Wil je de complete tabs, dan moet je meer betalen.
De basis voor het bovenstaand nummer The Healer wordt uitgelegd in de eerste oefening voor beginners. Het nummer wordt in standaard gitaarstemming EADGBE in triolen gespeeld (al noteert de componist dit ritmisch fout in zijn tab, maar daar kom je wel uit). Een versterkte akoestische gitaar is handig bij tapping, anders krijg je bijna geen geluid. Dus: een element aanbrengen in je gitaar en op een versterker aansluiten.
De term beginner moet je wel opvatten als beginner met guitar tapping. Eerst akkoorden en fingerpicking spelen lijkt me wel handig voordat je aan een guitar tapping avontuur begint. Enigszins gevorderd is dus geen luxe. Jim Green zelf beweert dat guitar tapping eigenlijk simpeler is dan traditioneel gitaarspelen. Kan zijn dat hij gelijk heeft. Je ziet erg jonge gitaristen opduiken die niets anders doen en kunnen dan guitar tapping. Sommigen zeggen dat dit de nieuwe manier van gitaarspelen is.
Jim Green zelf is na twaalf jaar guitar tapping verveeld geraakt en gaat nu country spelen en flamenco oefenen…
In TABs op
16 februari 2013 tags akkoorden, folk, singer-song writer, song, tab
Meiko – Reasons to love you
In deze song laat Meiko op een gloednieuwe Martin D-45 zien dat je met alleen je duim en wijsvinger al een eind komt. Ze laat haar ringvinger en pink op het blad steunen, zodat ze die mooie rollende bas krijgt. De TAB laat zien dat je met een minimale kennis van akkoorden goede songs kunt schrijven.
De hogere snaren slaat ze met alleen haar wijsvinger aan. Bij de akkoord-overgangen smokkelt ze door gewoon de open g-snaar aan te slaan. Deze manier van begeleiden is ideaal voor de beginnende singer-songwriter.
Er zijn overigens meerdere handstanden die je moet leren als je een complete fingerpicker wilt worden. Een rechttoe-rechtaan folksong bijvoorbeeld vereist een andere handstand dan een ragtime blues. Je kunt je pink laten steunen op het bovenblad, pink + ringvinger of zelfs pink + ringvinger + middelvinger. Ik zal verschillende voorbeelden plaatsen op dit weblog.
Capo 2
Verse, chorus
C Am Em G
E |---------------------------------------|
B |-----1--------1----------0--------0----|
G |-------0--------0----------0---------0-|
D |---2--------2---------2---------0------|
A |-3--------0----------------------------|
E |-------------------0---------3---------|
t t i i
In Weblog op
11 november 2012 tags boeken, de dubieuzen, den haag, geschiedenis, Indisch, koloniale, literatuur, schrijvers
Najaarsbijeenkomst georganiseerd door het E. du Perron Genootschap.
Met medewerking van Alfred Birney en Bert Paasman.
Zaterdag 24 november 2012 in Museum Meermanno Den Haag.
Tijd: 14:00 – 17:00 uur.
Iedereen welkom!
Du Perron en de Indische letterkunde is het thema van de najaarsbijeenkomst van het E. du Perron Genootschap, die in Den Haag plaatsvindt en wel in de sfeervolle leeszaal van Museum Meermanno: het huis van het boek. Alfred Birney en Bert Paasman zijn de sprekers.
Het museum is geopend vanaf 12.00 uur. Het is de voorlaatste dag van de Internationale Papier Biënnale Rijswijk 2012, waarbij Museaum Meermanno boeken, pectaculaire installaties, films en kunstwerkenen van internationale kunstenaars toont. Op straat aan de gevel is een installatie van Alicia Martin te bewonderen: een gestolde stroom van honderden boeken. Voor wie eerder wil komen: vergeet uw Museumjaarkaart niet… Voor het literaire programma is geen toegangsbewijs nodig.
Inloop: vanaf 13.30 uur. Aanvang: 14.00 uur. Einde: 17.00 uur.
Programma:
- Bert Paasman spreekt over Du Perron als bloemlezer, toegespitst op De muze van Jan Companjie, het niet-gepubliceerde vervolg en de plannen voor het derde deel. Paasman is emeritus hoogleraar Koloniale en Postkoloniale Cultuur- en Literatuurgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam,
- Alfred Birney belicht Du Perrons plaats in de Indische letterkunde in relatie tot andere Indische schrijvers, zoals Multatuli, Daum en Couperus. Birney is schrijver en essayist. In 2012 verscheen zijn essay De dubieuzen, als vervolg op de bloemlezing Oost-Indische inkt. 400 jaar Indië in de Nederlandse letteren (1998) en Yournael van Cyberney (2001). Alfred Birney stelt onder meer het gebrek aan kennis van Nederland van de eigen koloniale geschiedenis aan de kaak via voorbeelden uit boeken van vergeten schrijvers uit de koloniale letteren.
- Borrel.
Adres: Prinsessegracht 30, 2514 AP Den Haag
Tel. 070-34 62 700
www.meermanno.nl
Meld u zich s.v.p. voor 15 november aan bij info@edpg.nl ivm de borrelnootjes 
In Proza op
7 november 2012 tags dans, lied, maan, nacht, radio
Mijn vader had zich zijn afgang aangetrokken. In de middag kwam zijn saxofoon al uit de kelder door de vloer heen boeren. Soms zong mijn moeder in de huiskamer speels de woorden in de tweede stem op een lied dat hij beneden oefende. Dan lachte ze en vroeg ik me af of ook zij niet liever naar de kelder ging. In de namiddag ging ze hem gedag zeggen, ze maakte twee keer per week een grote pan soep voor ons, mijn vader kookte niet, we aten de hele winter brood met soep. Mijn moeder at in de stad, waar ze ‘s avonds scheen te zingen.
Elke avond bracht ik mijn vader de soep in de kelder. Op de aardappelkist bij de deur wachtte ik tot hij klaar was met eten en ik het dienblad met het lege bord en de broodkruimels mee terug naar boven kon nemen. Ik hoorde hem verbeten op zijn saxofoon studeren terwijl ik in de huiskamer luisterde naar de radio en zocht naar de stations waar grootvader me ooit op gewezen had: zenders vol ruis en turbulentie. Zo lang mijn vader niet boven was gekomen, durfde ik niet te gaan slapen. Vaak viel ik in slaap op de stoel, met mijn kleren nog aan, mijn hoofd tegen de radio, die met zijn gloeiende buizen een warme lucht verspreidde.
`Zeg maar niets tegen je moeder,’ zei hij als hij eindelijk bovenkwam en me wekte en naar bed stuurde.
Ik wist niet of hij doelde op z¡jn dwaaltocht door de saxofoonetudes of op m¡jn zoektocht langs de zenders. We leken een onuitgesproken geheim te delen, zoals hij een geheim met grootvader deelde, die hem had meegenomen naar Nederland en hem soms `mijn zoon’ had genoemd.
Wanneer mijn moeder na middernacht thuiskwam, moest ze wel eens naar de kelder om mijn vader te wekken als hij er in de oude rookstoel in slaap was gevallen. Ze foeterde hem dan uit omdat hij niet behoorlijk op mij had gepast.
Soms werd ik wakker bij de radio voordat een van tweeën mij vond. Hij maakte dan nog geen geluid, maar ik had de knop dan al omgedraaid om de maan te zien opkomen achter die welluidende namen van radiostations op de zenderplaat: Monte Carlo, Milano, Lyon…
Hun namen dansten en lachten me toe, haalden me uit een of andere droom die me had gedwongen uit bed te gaan om in houterige argeloosheid door het huis te gaan wandelen.
In Proza op
6 november 2012 tags gitaar, holland, Indisch, lied, radio
Op een avond waren er Indische vrienden van mijn vader op bezoek. Ze vormden een band en speelden moderner dan mijn grootvaders trio. Ze hadden drank bij zich en speelden kaart. Mijn vader vergat me naar bed te sturen, hij gedroeg zich anders dan zijn Indische broeders. Ze hadden stuk voor stuk tanige vingers, waarmee ze spraken als in elegante schijngevechten. Ze droegen kleding naar de Amerikaanse mode en ze hadden hun zwarte haar vol brillantine strak naar achteren gekamd.
De gitarist goochelde. Uit een waaier van speelkaarten liet hij me steeds opnieuw hartenvrouw trekken. Toen ik hem ervan verdacht alleen maar hartenvrouwen in zijn handen te hebben, toonde hij me alle kaarten: ze vormden een compleet spel.
Hij lachte breeduit om mijn verbazing, verhief zijn goochelarij tot tovenarij. Hij maakte figuren met zijn vingers, at speelkaarten op en liet me in zijn zakken voelen. Ik vond de hartenvrouw terug waar hij maar wilde, zelfs in zijn sokken.
Zijn vrienden lachten en applaudisseerden. Toen stelde hij voor om met ons allen naar de kelder te gaan. Mijn vader wilde me naar bed sturen, maar de gitarist stond erop dat ook ik meeging naar beneden.
Ik zat op een aardappelkist in de hoek bij de deur met de buikige kussens. De band had zich geformeerd, speels en lacherig. Eén zat aan de piano. De gitarist stond op het Hollandse tapijt, gitaar met een leren riem om zijn nek. Mijn vader, op de rand van de oude rookstoel, liet zijn saxofoon steunen op een hoedendoos van mijn moeder tussen zijn voeten. De twee anderen namen zonder instrumenten plaats op de hutkoffer, die van grootvader was geweest, uit de tijd dat hij op Nederlands-Indië voer.
De pianist zette in met een akkoord, de gitarist volgde en het andere tweetal op de hutkoffer begon swingend met de vingers te knippen. Ze improviseerden op een thema dat ze onophoudelijk van toonsoort lieten veranderen. Mijn vader kon niet volgen, blies een reeks foute noten. De anderen maakten zich vrolijk om hem, ze spraken Maleis tegen mijn vader.
Hij capituleerde. Met een onverschillig gebaar zette hij zijn saxofoon in de standaard terug en ging achterover geleund zitten, wijnfles in de hand. Eén van het tweetal op de hutkoffer haalde zijn eigen bakelieten mondstuk uit zijn vestzak te voorschijn en leende mijn vaders saxofoon.
De blazer koos het midden van het tapijt, hing de saxofoon om zijn nek en zette een vreemde melodie in. De anderen waren even stil. Mijn vader nam zijn vriend met een opgetrokken wenkbrauw op, nippend van zijn wijn. De man speelde in zijn eentje een lang, traag intro, toen vielen de anderen in en mijn vader prevelde: `Round midnight…’
Ik keek naar de muzikanten, hoe ze speelden en onderwijl dronken en sigaretten rookten. Ze improviseerden wel een uur lang en soms vermoedde ik een vluchtige passage uit dat verloren lied.
In Proza op
5 november 2012 tags holland, hollands, lied, radio
Mijn vader nam bezit van de kelder en capitonneerde de muren met oude kapokmatrassen, de deur met kussens, opdat de buren hier geen last zouden hebben van de piano en vooral van zijn saxofoon. Ook de accordeon van mijn moeder werd opgeborgen in de schemerige ruimte, waar op donkere middagen en ‘s avonds het pianolampje brandde. Ze gebruikte hem niet, ze werkte ‘s avonds in de stad. Wat deed ze er eigenlijk?
Op de kale, betonnen vloer lag een groot Hollands kleed, bruin en rood en oker, met een bloemmotief. In de herfst kwam grootvaders oude rookstoel er te staan, in de hoek onder een bestoft raampje. Een schemerlamp ernaast, een plek om naar toe te vluchten bij een echtelijke ruzie.
Mijn vader vluchtte erheen, niet mijn moeder. Zij zocht de keuken, er verscheen nicotineaanslag op de tegels.
