Consumentenstaking

logo alfred birney Even zien. Nog drie dagen. Dat is vrijdag, zaterdag en zondag. Daarna is het zo ver. Als ik vandaag de vriesruimte volstouw met kip, eend, garnalen, ganzentongetjes (te verkrijgen in Chinatown – recept gevraagd…), makreel, rode poon, haai (te verkrijgen op de markt – recept gevraagd!), boontjes, loempiavellen en niet te vergeten brood, en de open gaten opvul met Spaanse pepers, dan kan ik wel effe vooruit. Op zaterdag vul ik dan de koelruimte met groenten, broodbeleg, kaas, frisdrank, bier, jenever, whisky, boter, kaas en eieren. Verder nog extra sigaretten inslaan. Heb ik genoeg batterijen? Paperclips? Enveloppen? Pennen? Elastiekjes? Boterhamzakjes? Snaren? Gitaarsnaren, ja ja! Kostten eerst 17 gulden 95, nu 17 euro 95! Hallo daar! Ja, we hebben het echt niet alleen over levensmiddelen! Als ik door het Scheveningse Bos loop, zie ik overal saxofonisten met padvindersmessen tussen de stadsvossen en de vale gieren hun eigen rieten voor hun mondstukken snijden! Om maar wat te noemen, hè? Die bedragen die zo lekker Hollands aandoen met een 9 op het eind maken ons arm! 1599 euro voor een pc staat gelijk aan 3523 gulden en nog wat centen. Dat lijkt voor geen meter op de vertrouwde prijs van, zeg, 2999 piek. Rare bedragen als 1360 euro zagen we heel even in het begin, nu gaan ze weer lopen klooien met de 9 op het eind. Dus ik koop op zondag alleen een peeceetje, een teeveetje of een autootje zónder een 9 in de prijs! Nou jongens, ken ie zo? Mooi, dan ben ik klaar voor de consumentenstaking op maandag 1 juli.

Haagsche Courant, vrijdag 28 juni 2002

Terug naar af

logo alfred birney De leden van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde hebben zich over een enquête gebogen en Multatuli tot onze belangrijkste schrijver uitgeroepen. Moet dat revolutionair heten of zo? Die vervelende zanik heet al heel lang onze belangrijkste schrijver te zijn, boven Vondel, Slauerhoff, Claus en zo meer. Bijzonder veel animo voor de enquête was er trouwens niet. Van de 1500 verspreide formulieren kwamen er maar 300 terug. De Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren geeft nogal koddige uitkomsten te zien. Couperus staat hoog genoteerd op de vijfde plaats maar neemt diezelfde plaats ook in op de lijst van ten onrechte vergeten auteurs, samen met schrijvers die inmiddels zo oubollig en onzinnig zijn geworden dat ze voorgoed de prullenbak in kunnen. De enige interessante relatieve nieuwkomer is Maria Dermoût op de honderdste plaats. Daar gaat dan een pan vol spruitjesauteurs aan vooraf. De lijst toont geen enkele schrijver met een onmiskenbare gemengdculturele afkomst. Vincent Mahieu, meester van de Indische letteren, schijnen onze suffe beroepslezertjes niet eens te kennen. Idem Edgar Caïro, die in een eigen literaire mengtaal de Surinaamse cultuur verbeeldde. Twee jaar geleden riep iedereen dat de Nederlandse literatuur allang niet meer bestaat en vol kruisbestuiving zit met andere culturen. Aangezien onze schriftgeleerden een eeuw achter lopen en vandaar ook nog terug naar af willen, adviseren ze boerenkoolboeken als de Camera Obscura vooral niet te vergeten. Nou, veel leesplezier dan maar.

Haagsche Courant, woensdag 26 juni 2002

Gewijde aarde

logo alfred birney Enkele maanden terug verscheen in een Indonesische krant het bericht dat de avondtrein Jakarta-Semarang een oponthoud had van een uur in Cirebon, waar hij normaal niet stopt. Bommelding! De politie trof een plastic zak aan. De eigenaar, een gewone passagier, maakte heftig bezwaar terwijl de politie de zak opende. Toch zat er niets anders dan aarde in. ‘Gewijde aarde,’ gaf de man als verklaring… Dertig jaar eerder verleende mijn vader een poosje onderdak aan een Indonesische portretschilderes, die hier asiel kwam zoeken. Voor haar overkomst schreef ze hem een brief waarin ze vroeg of hij iets wenste. Mijn vader vroeg haar wat zand mee te nemen van het graf van zijn moeder in Ungaran op Java. De portretschilderes charterde een auto met chauffeur. De weg liep vanuit het zuiden omhoog en de chauffeur kreeg aldoor te maken met een afslaande motor. Dicht bij de plek wilde de auto helemaal niet meer vooruit. De chauffeur heeft hem ten leste in de achteruitversnelling gezet en zo de laatste helling genomen. De kunstschilderes vulde een zakje met zand van het graf van mijn grootmoeder. Ik keek met argusogen naar de urn waarin mijn vader dat spookzand bewaarde. Zou hij het ooit gaan gebruiken voor tovenarij? De kunstschilderes werd alvast gestraft door de goden. Gedesoriënteerd door het rechtse verkeer liep ze op een dag aan de verkeerde kant van de weg en raakte gewond door een student in een Lelijke Eend. Pas veel later is mijn vader er toe gekomen zich van het zand te ontdoen. Bommelding uit de hemel?

Haagsche Courant, vrijdag 21 juni 2002

Udlaendingelov

logo alfred birney Denemarken neemt binnenkort het EU-voorzitterschap over en brengt trendgevoelig alvast de Udlaendingelov, de wet op de buitenlanders, voor het voetlicht. Premier Rasmussen is de nieuwe profeet van gisteren op het toneel. Hij noemt het ‘Deense model’ een schoolvoorbeeld van asiel- en immigratiewetgeving en voorspelt massale navolging. Denemarken wil minder magneetwerking op instromers. Denen krijgen voorrang op de huizenmarkt, gemengde huwelijken worden ontmoedigd door treiterige regeltjes die doen denken aan de tijden van de VOC. Asielzoekers kunnen tot zeven jaar na aankomst teruggestuurd worden. Inburgeringcursussen dreigen zo te verworden tot vervreemdingscursussen. Want je zal toch maar na bijna zeven jaar met je nieuwe Deense tongval naar Irak teruggestuurd worden. Voor het bemachtigen van een paspoort moeten instromers een zwaar examen afleggen in Deense taal, cultuur en geschiedenis plus de eed afleggen dat ze de Deense democratie en wet zullen respecteren. Dat hoeven Denen zelf niet eens, ha ha! Dagblad Trouw klaagt dat een term als ‘allochtonen’ niet eens bestaat in Denemarken. Nee, die praten over immigranten, emigranten en migranten. Wel zo duidelijk, niet? Terwijl wij nog zitten te leuteren over hoofddoekjes is Duitsland overigens al overgegaan op selectieve immigratie. Arbeidskrachten blijven immers nodig. Enfin, de bouw van de Europese muur is begonnen, met geheime doorgangen. Nog even en de Europeaantjes zetten hun gevangenissen neer in Afrika. Dat heet daar dan De Mondiale Dump, of zo.

Haagsche Courant, woensdag 19 juni 2002

Alarm!

logo alfred birney Loeiende sirenes. Politiewagen, ambulance en brandweerwagen sluiten de straat af voor doorgaand verkeer. Personeel en buurtbewoners verzamelen zich rond een auto. Die staat niet in lichterlaaie. Gaat het om een autobom misschien? Niet direct uitnodigend om er met zijn allen omheen te gaan staan. Omdat men flink bezig is de auto onder handen te nemen, ga ik toch maar een kijkje nemen buiten. Daar wordt het me duidelijk dat het om een ontsnapte slang gaat. Een jongen heeft het dier zien liggen en aanvankelijk gedacht dat hij droomde. Toen hij omkeek zag hij toch echt een slang een wandelingetje maken en dekking zoeken onder de motorkap van een auto. De ambulance is er eentje voor dieren. De dierenarts vangt een glimp van het dier op en geeft haar jongens haar zegen: ze mogen met hun speciale grijptangen de jungle van motoronderdelen gaan uitkammen. Ik vraag de ontdekker naar de vorm van de kop. Driehoekig, dacht hij. Ai, dan is het een gifslang! Het publiek deinst achteruit en begint elkaar enge verhalen te vertellen terwijl de gehandschoende chauffeur van de dierenambulance zwoegend probeert de slang te grijpen. Het lukt hem. Het is maar een doodgewone rattenslang… Teleurstelling op de gezichten van het publiek. Een boa, nee een cobra, nee een ratelslang, nee een zwarte mamba – dát zou pas feest zijn geweest! Nou ja, voor het verhaal achteraf dan. Overigens vermelden de statistieken dat er in Nederland elke dag gemiddeld één slang ontsnapt. Ontsnappen betekent niet dat ze worden gevonden…

Haagsche Courant, maandag 17 juni 2002