Best wel

logo alfred birney Engeland wacht kwijlend de verschijning af van de autobiografie van Erwina Curry, voormalig staatssecretaris voor volksgezondheid en partijgenote van de Conservatieve Britse oud-premier John Major. Hopelijk komt Vassalucci niet met een Nederlandse vertaling, we zijn hier toch niet achterlijk? Erwina Curry had vier jaar lang een geheime verhouding met ’s werelds saaiste grijze muis en komt nu met de onthulling dat hij ‘een zeer opwindend minnaar’ was. Hun verhouding werd verbroken toen Major onder Margaret Thatcher ging dienen. Zal-ie met Maggie ook van die nachtelijke marathonsessies hebben beleefd? Verplicht dan, hè? Want een ‘opwindende minnaar’ in de beleving van wie in clichés gelooft moet het nachtenlang met willekeurig welke partner kunnen doen, toch? Niks van waar hoor! Het minnaarschap drijft op de chemie tussen twee mensen. Niet op liefde uiteraard, die heeft wat anders nodig om te kunnen gedijen, eh… bloeien. Denkt u dus met Major Johnny een opwindende nacht te kunnen hebben, mocht u hem willen versieren op een partijtje van uw vriendin, en alleen maar daarop uit zijn, en niet op zijn geld of stropdas, neem dan de postbode, net zoveel kans. Pikant aan die sex-als-topsportconfidentie is natuurlijk dat John Major al tien jaar voor de verrijzenis van Balkenende de waarde van huwelijk en gezin nadrukte en opriep tot een terugkeer naar traditionele normen en waarden. Als het houden van je partner en vrijen met je geliefde thans de norm is, dan hebben we onze waarde best wel hoog hier. Moet die omlaag, jong?

Haagsche Courant, woensdag 30 oktober 2002

Rookstickerprijsvraag

logo alfred birney Ik zou niet weten hoe het www.rooksticker.nl vergaat, de website behoort tot de kleinste ter wereld en geeft geen enkele informatie over mensen die ideetjes lanceren voor de prorookstickers. Dan ben ik toch publieksvriendelijker. Op mijn rookstickerprijsvraag van 9 september jl. kwamen leuke reacties binnen. Wie weet jat www.rooksticker.nl ze wel uit deze krant, maar ach, jatten is gemeengoed op het web. Gerookt vlees blijft langer goed. Afkomstig van Arie. Wel leuk, maar als ik steeds zo’n tekst zag zou ik me gaandeweg een wandelend stuk rookvlees gaan voelen. Dory B. kwam met: Roken is sociaal. Ik sponsor Onderwijs, Sociale Zekerheid, Openbaar Vervoer, Kunst en Cultuur en nog veel meer. Dat is een mooie. Je moet dan wel voorkant en achterkant van het pakje lezen. Gedachtepuntjes achter sociaal is wel een oplossing. Nog veel meer kan weg, want de opsomming zegt al genoeg. Toch wel voldoende voor een prijs: een boek vol gevarieerd proza van ondergetekende. Dory B. moet dan nog wel even haar adres mailen. U was zeker niet optimistisch, huh? Dan kwam er ook nog een jolige binnen van Elly H. Prima als je rookt… als je het maar niet uitblaast. Oef! Dat is een lastige. Typisch een tekst van een niet-roker die roken gedoogt. Maar hoe! Je kunt er gemakkelijk in lezen: Rook gerust en stik er lekker in. Gemeen hè? Maar toch niet gespeend van sardonische humor. Ook tegenstanders moeten beloond. Maar voor ik ook haar het boek stuur, blaas ik het lekker vol met rook. Doorrookt proza in een gesigneerd boek. Collectors item.

Haagsche Courant, maandag 28 oktober 2002

Brrr!

logo alfred birney 1. Je loopt de ene dag nog lekker met je colbertje open te slenteren voor het CS. De volgende dag regent het. Een dag later verwacht je ijsberen voorbij te zullen zien komen. 2. Een jas met één knoop. 3. Lege straten, meeuwen, een fietser voorovergebogen tegen de wind. 4. Politici die met de vermoorde onschuld op hun smoel het volk achter zich krijgen. 5. Een pornografische club hackt de site van een e-zine die je frequent bezoekt en plaatst er foto’s van slangen die bij grenzenverleggende vrouwen binnendringen. 6. Rijstebrij uit de jaren vijftig. 7. Een gesteven overhemd. 8. Gesteven lakens. 9. Patateters met afgezakte broeken en vette haren. 10. Weken van voorbereiding op een reis. 11. Een vliegticket. 12. De dag die aanbreekt waarop je in zo’n vliegtuig moet stappen. 12. Opstijgen. 13. Vliegen. 14. Landen. 15. Ook nog eens terug moeten. 16. Mensen die over toetjes praten. 17. ‘Wat hebben we toe?’ 18. Een bekakte dame achter je in de tram die omstandig in volzinnen haar peuter de variabelen van de letter c bijbrengt. 19. Je staat bij de school op je zoontje te wachten en je hoort een andere vader tegen zijn zoontje zeggen dat ‘dat geintje met die sticker op zijn fiets’ wel zal zijn uitgehaald door ‘kansarme randjongeren die hun dispositie niet kunnen accepteren’. 20. Een racist die zegt dat hij geen racist is omdat hij ‘het’ weleens met ‘buitenlanders’ heeft gedaan. In Thailand, voor een dollar, met iemand van 12. 21. De aanslag op Bali: precies één jaar, één maand, één dag en één uur na die op het WTC.

Haagsche Courant, vrijdag 25 oktober 2002

De boekenweeknorm

logo alfred birney Ik heb een hekel aan de boekenweek maar het is lastig aan je zoontje uit te leggen waarom, dus we spraken af om eerst naar de centrale van de Openbare Bibliotheek in het IJspaleis te gaan. Daar een boek uitzoeken en die dan gaan kopen bij een van de kwaliteitsboekhandels in de stad. Nogal naïef voor een boekenweekhater natuurlijk. Eerst lekker flapteksten lezen in de Openbare Bibliotheek, want die lui daar verstaan hun vak en beperken zich niet tot een obligaat boekenrijtje. Mijn zoontje koos twee boeken uit, ik koos er eentje voor mijzelf, want er zijn kinderboekenauteurs die thema’s behandelen waar schrijvers voor grote kinderen niet aan toe komen. Hup, de stad in! In kwaliteitsboekhandel numero 1 stond een kast van krap een meter breed en twee meter hoog, waaromheen zich tientallen mensen verdrongen die er niets van hun gading konden vinden. Quote boekenverkoopster: ‘Maar dat boek is alweer een halfjaar oud, mevrouw!’ In kwaliteitsboekhandel numero 2 hetzelfde verhaal: een kwart van de kast volgestouwd met Harry Potter boek 1 tot en met boek zoveel, en nog wat romantiek van Anthony van Kampen of all names, al honderd maal een halfjaar vergeten en thans herontdekt door de nieuwe padvinders in het normen- en waardendebat. Zelfs Balkenende kende hem nog niet, anders had-ie toch niet op zijn verkiezingstournee braaf zitten voorlezen uit dat bijstandsmoederproza van HP’s geestelijke moeder. Tovenarij was toen de norm en verkoop de waarde. Nu komt daar een beetje God bij. Op een zeilboot. Hoe reist Allah eigenlijk?

Haagsche Courant, woensdag 23 oktober 2002

KPNonsens

logo alfred birney Het Hoofd Mediavoorlichting KPN had ‘enige moeite’ het motief te ontdekken in mijn column van 18 september onder de kop ‘KPNaaiwerk’, schrijft hij in een ingezonden brief in deze krant van 5 oktober. Ondanks zijn gebrek aan gevoel voor het genre column zet de man door. Helaas, hij kan niet lezen. Geen woord over de vele eenvoudige huishoudens voor wie het straks een hachelijk moment zal zijn wanneer ze op één KPN-nota de abonnementskosten van de afgelopen twee maanden aantreffen plus die van de komende twee maanden. Wat is de zin van deze inhaalslag? Het enige dat de voorlichter kan uitkramen is dat er ‘niets vreemds’ is aan het vooraf innen van abonnementskosten. Heeft KPN voorheen PTT dan soms jarenlang een vreemde administratie gevoerd? Het betaalverkeer berust op afspraken. Met eenzijdige opzeggingen bruskeer je je abonnees. Domweg internetproviders na-apen is een teken van zwakheid. De enige zin die ik in deze administratieve ‘normalisering’ kan ontdekken is in korte tijd veel extra geld op de bankrekening krijgen. KPN leent dat en passant van haar klanten. Dat is de truc van een dwerg die siddert in de Europese arena. Het aantal abonnees dat droomt van een internetkabel en een mobieltje groeit, om maar van KPN verlost te zijn. Ooit ving KPN slapend acht miljoen piek aan waardeloze huurtoestellen die bij de mensen op zolder lagen. Dat soort fratsen bezorgt KPN het imago van geldwolven. Begint u thans iets te dagen, meneer? Goed, dan ga ik nu een hapje eten bij Keraton Damai. Eerst eten dus. Daarna betalen.

Haagsche Courant, maandag 21 oktober 2002