Een magische picknick
Als je in een vloek gelooft, geloof je ook dat je die kunt afsmeken. Geen hond die daaraan twijfelt in Semarang. Tijdens een promotour op Java voor de Indonesische vertaling van zijn roman De onschuld van een vis (Ikan Tanpa Salah) maakt Alfred Birney een tussenstop voor een selamatan in Ungaran. Die valt uitgerekend op [...]
Lafheid en asperges
Van alle namen uit het adressenboekje van mijn vader die tijdens mijn vroege jeugd in Den Haag voorbijkwamen was die van Stokkermans het gewoonst. Een naam die paste in beeld en spraak van de Hollandse karakteristiek. Veel van mijn vaders vrienden droegen Europese namen die wat detoneerden bij hun Indisch uiterlijk. Er was er [...]
Ik wil slaan!
Mijn grootvader had een Odeon grammofoon met zo’n pontificale hoorn waaruit geluid kwam dat op muziek leek. Voor het beluisteren van een concert waren nodig een stapel bakelieten grammofoonplaten en een doos vol naalden, die nogal snel sleten. Ik geloof dat je dat ding ook nog met een slinger moest opwinden. Het beluisteren van [...]
Zatoichi
Zatoichi is de naam van een legendarische blinde zwaardvechter, wiens verhaal sinds 1962 al 27 maal is verfilmd. De 27e editie van Zatoichi haalde hier in Den Haag nog maar net het Filmhuis, terwijl hele volksstammen in de rij stonden voor Kill Bill. Maar in Jakarta lagen de rollen omgekeerd. Ik heb Zatoichi er [...]
Sneeuwsporen tot de nokbalk
Het sneeuwt niet vaak in Holland, daarom spreekt het tot de verbeelding. Sneeuw is goed voor slechte poëzie, afgezaagde schilderkunst en zeikerige foto’s. Sneeuw is voor kinderen, sneeuwballen worden lawines in hun nachtmerries. Sneeuw kan herinneringen conserveren, die bij voorkeur terugkomen bij sneeuw. Het is winter 1971-‘72. De hippies van Voorschoten, alle rond de [...]
← Back to Home
© Alfred Birney online: 16