Writer’s block
Je hoort zelden meer iets over het beruchte writer’s block. Waarschijnlijk omdat er zoveel schrijvers zijn dat het er weinig toe doet wanneer er eentje al moedeloos wordt tijdens het schrijven van de eerste zin. Een collega van me kampt er al 15 jaar mee. Dan kun je eigenlijk niet meer spreken van een [...]
Drie dames
Drie e-mails vandaag, nogal typisch voor de maandag. Mensen gaan ’s maandags namelijk weer aan het werk na weekend te hebben gevierd, zoals dat geloof ik heet. Ikzelf ken geen weekends, alle dagen zijn hetzelfde om zo te zeggen. Ik vind het een bijzonder afschuwelijk idee om op de vrijdag rond vijven te moeten [...]
Punt noch komma
Het moeten nakijken van redactioneel gekriebel in de kantlijn van een tekst die ik maanden terug schreef is een straf. Wat redacteuren op mijn taalgebruik hebben aan te merken, weet ik onderhand wel en het kan me nauwelijks meer boeien, zelfs niet ergeren. Hier en daar wenst men een grammaticaal correcte komma. De ene [...]
Het ware gezeik
Terugkomend op wat ik de 4e november jongstleden schreef naar aanleiding van een ietwat onfrisse uitlating van een van Samuel Becketts antihelden: mij sprak het idee weinig aan om na je vijftigste het aftrekken in te ruilen voor het ‘ware krabben’. Er schuilt vaak wel iets aantrekkelijks in het adjectief ‘ware’, dat vaak als [...]
Oase in de storm
Pablo Picasso verdeelde vrouwen in twee soorten: godinnen en vloermatjes. Zijn beroemd aforisme over vrouwen wordt tegenwoordig als bijzonder seksistisch ervaren en berucht aldus. Als ik zeg dat hij ongelijk had en dat vrouwen zijn te verdelen in heksen en nimfijnen, zal dat ook wel onder de noemer seksistisch vallen. Wie mij kent weet [...]
Er was geen regen
Er is niets fijners dan bij zware regen in je bed te blijven liggen. Ik heb medelijden met al die mensen die vroeg in de ochtend eruit moeten om mee te draaien in de krankzinnige economische molen, al is mijn leven zwaarder, zeker nu uitgevers ons schrijvers tot schrijfvee hebben gedegradeerd. Terwijl de regen [...]
Niet als de dag van gisteren
De dag was niet als die van gisteren. Ik weet niet of ik dat moet betreuren. Herhaling is immers dodelijk. Het was minder koud buiten, maar miezerig, je hoort veel mensen hoesten. De avond was ook niet als die van gisteren, toen ik bij kaarslicht in de keuken zat en met lui gestrekte benen [...]
De dag
De dag was goed, fris en zuurstofrijk, ik presteerde het zelfs om in de namiddag achter mijn laptop in de keuken te zitten. Eerder had ik dingen gedaan die een mens nu eenmaal moet doen: naar de wasserette en de fietshersteller. Zaken die het leven zo banaal maken. Mijn fiets wachtte overigens al enkele [...]
Vervreemd
Bloggen werpt me terug in mijn oude schrijfritme, ik weet niet of dat wel goed voor me is. In de jaren waarin ik het ene na het andere boek schreef, kampte ik met slapeloosheid, paniekaanvallen, hartritmestoornissen en dwangmatig gedrag op huishoudelijk niveau (herhaaldelijk kijken of het gas wel goed was uitgedraaid, dat soort huisvrouwenneurosen). [...]
Toedichten
Ik ben er nog niet achter of ik moe ben van het schrijven of van de wansmaak en blindheid in literaire kringen. Wellicht van het laatste. Er zijn voorbeelden van schrijvers met extreme reacties. Italo Svevo werd in de weg gezeten door Gabriele d’Annunzio en legde voor liefst 25 jaar de pen neer, waarin [...]
← Back to Home
© Alfred Birney online: 16