Maanziek
Er werd gisteren een compleet bed bij me afgeleverd, maar ik was te moe om het in elkaar te zetten. Ik ging voor mijn doen vroeg naar bed, om vier uur in de ochtend, maar kon de slaap niet vatten. Het oude matras, vochtig en smerig riekend, dat zo veel vrouwen heeft ontvangen in [...]
Onzuiver
De nacht was eenzaam, ik moest werken aan een novelle waarvan mijn agente volgende week een versie wil overhandigen aan een uitgever die zich geïnteresseerd heeft getoond. Zó liet ze me dat althans weten. Het is evengoed mogelijk dat beide partijen een bijzondere interesse in elkaar hebben en ik als slapend postillon d’amour in [...]
Op straat (2)
Op de terugweg van de avondwinkel stond Naomi er nog. Ze had me weer zien aankomen en deed weer of ze me niet zag. Maar ik sloeg haar op de schouder en begon een praatje. Over haar hond, die ze al zes jaar blijkt te hebben maar die ik nooit zag op het plein [...]
Op straat (1)
Mijn literair agente mailde me of ik onderhand niet moet overwegen pillen te slikken tegen mijn depressie. Dit naar aanleiding van mijn afwezigheid op sinterklaasavond, toen ze warme wijn met me had willen drinken. Ik haat sinterklaas. Warme wijn gaat nog wel, maar een vrouw van je lijf houden staat gelijk aan werken en [...]
Telefoonstem
Wekenlang geen enkele afspraak en dan drie op één dag. Dat is werkelijk niets voor mij. Ik zei tegen het antwoordapparaat van mijn mondhygiëniste dat ik de afspraak wilde verzetten. Ik zie haar trouwens toch liever wanneer ik me wat beter voel. Tegen de avond belde haar zus me terug. De mondhygiëniste viert vakantie [...]
Het leven is afschuwelijk
‘De schoonste zege van de mens is niet het paard. Het is het dier dat, tot volle wasdom gekoesterd in de buidel der moederfabriek, niet hoeft te leren, onmiddellijk bereid staat tot alles in de wereld van het verkeer.’ – Zo opent Bordewijk zijn ultrakorte roman ‘Knorrende beesten’, dat verscheen in 1933, voorwaar geen [...]
Tanizaki en Kawabata
Voor ik dit onderkomen betrad, een jaar of acht geleden, was mijn boekenkast het toonbeeld van ordening. Ik betrad dit huis, schroefde een degelijke boekenkast tegen de muren, kwakte er mijn boeken in en keek er niet meer naar om. Geen idee hoeveel titels er staan. De afgelopen dagen heb ik in elk geval [...]
Ze wil groot zijn
Ik had vandaag een goede dag, ofschoon ik moeizaam de slaap had kunnen vatten en door mijn zoon moest worden gewekt. Hij maakte gerucht rond kwart over twee. Wekken doet hij mij nooit, en ik hem nooit. Wij halen elkaar en passant uit slaap. Mijn zoon is de afgelopen maanden zo’n beetje de enige [...]
Eenzaten rond mij heen
Nou had ik mijzelf op Sinterklaasavond op een zware dip willen trakteren, een depressie die tot en met de Kerst, nee tot en met Oud & Nieuw zou aanhouden, maar nu ik zo door de ramen naar de huizen rond mijn gevangenis kijk, moet ik vaststellen dat ik niet de enige ben die verstoken [...]
Huis van afzondering
Lolita’s plein is niet rond maar ovaal. Op mijn vorige adres woonde ik bij een plein uit de rechthoekige architectenmode. Afschuwelijk. Een plein moet rond zijn. Er moeten vier straten op uitkomen. Geen acht, zoals hier, tenzij de straten onderling een hoek van 45 graden met elkaar maken. In de noordnoordwestelijke hoek van het [...]
← Back to Home
© Alfred Birney online: 14