Meisje met gitaar
De huizen aan de tuinzijde van mijn afzichtelijke flatwoning stammen uit het begin van de vorige eeuw. Ze zijn meest opgesplitst in appartementen en studio’s. Er wonen veel alleenstaande jonge vrouwen. Eén van de tuinkamers moet een bijzonder erotische feng shui-energieveld hebben, want ik heb er menig stel de liefde zien bedrijven. Maar de [...]
Hartszaken (2)
Mocht mijn cardioloog er in slagen het team van Batavieren achter zich te krijgen, dan word ik opgeroepen binnen vier tot zes weken vanaf de datum van dit bericht. Half mei, eind mei, zoiets. Word ik niet opgeroepen, dan ziet de cardioloog mij terug medio juli. Intussen probeer ik wat te fietsen. Ik schijn [...]
Hartszaken (1)
Mijn cardioloog, een grootheid in het hospitaal (hoe het daarbuiten zit, zou ik even niet weten), liet mij vandaag weten dat hij er nog altijd voor voelt enig onderhoud aan het wegennet rond mijn hart te plegen. De man ziet hier kennelijk een grote uitdaging in. Reden waarom ik zes weken terug geen tweede [...]
Pasen, de hel
Pasen. De hel. Jarenlang de herinnering aan die afgrijselijke dag waarop mijn vader mijn vingers lam sloeg. Ik moet een jaar of zeven, acht zijn geweest. Het hinderde mijn vader al lang dat ik niet zelfstandig mijn schoenveters kon strikken, maar op die memorabele paasdag heeft hij zich laten gaan, een riem gepakt, mij [...]
Garrincha volgens Zielinski
Ik ben het type schrijver dat is onderworpen aan grillen, nukken en buien. Als blogger blijk ik al net zo. Soms haal ik zelfs mijn site uit de lucht. Of ik ga op ontdekkingstocht in mijn boekenkast. De roman De engelenbron (2004) van de late debutant Erich Zielinski zag er ongelezen uit! Even proberen. [...]
De koffergrammofoon
Ik zocht naar de gele koffergrammofoon waarop we onze 45-toeren-singles draaiden en vond hem op de website van het Nederlands Grammofoon Genootschap. Volgens het Nederlands Grammofoon Genootschap ging het om een Philips AG 9148 uit het jaar 1959 en had onze vriend een uitgangsvermogen van – hier gaat u van opzien – 2 Watt! [...]
Jeff Beck en oesters eten
Wat ons moet hebben gecharmeerd in de solopartij van Jeff Beck’s Hi Ho silver lining, is de hoekige stijl, wat warse toon en terloopse onverschilligheid die de Britse gitarist ten gehore bracht. Rebelse stijl, zoiets. We wisten toen niet dat Jeff Beck eerder, in 1965, de plaats van Eric Clapton bij de Yardbirds [...]
Jeff Beck als eikpunt
Als er één heerlijke leefregel is voor hartpatiënten, dan is het wel dat je bij voorkeur overal maling aan moet hebben. Of je zelfs aan leefregels maling moet hebben, lijkt wat dubbel, dus ik zou niet weten of ik vanmorgen heb gezondigd door onbehoorlijk lang uit te slapen. De herinnering aan Jeff Beck’s [...]
Jeff Beck weet van uitrusten
Met het oog op artiesten die ons ontvallen kun je treurig worden van de vergankelijkheid. Andersom kunnen artiesten die na jaren opeens weer opduiken je monter stemmen. Jeff Beck draait al 40 jaar mee. In de jaren zestig had hij drie hits. Zijn instrumentale versie in 1966 van Love is blue was mijn favoriet. [...]
Pieken en dalen
De top-3 der domste vragen die ik gesteld heb gekregen over mijn hartinfarct: 1. hoe komt dat? 2. had je dat niet kunnen vermijden? 3. wat voel je dan? Die laatste vraag stelde ikzelf ook ooit aan een vriend van me. Aanvankelijk probeerde hij onder woorden te brengen wat je zo ongeveer voelt, later [...]
← Back to Home
© Alfred Birney online: 15