Dit lied van Richie Havens stond aan het eind van een mziekcasette dat Craig altijd draaide in zijn Volkswagenbusje. Craig was een uit het Amerikaanse leger ontslagen dienstplichtige, die voor een tijdje zijn toevlucht in Nederland had gezocht. Zijn standplaats was ergens in Duitsland geweest. Hij beweerde dat hij er achter DE KNOP had gezeten, waarmee WO-III kon worden ontketend. Dag in dag uit had hij dat éne telefoontje van zijn commandant gevreesd. Craig droeg een baard, net als Richie Havens. Hij reed nooit harder dan 80 kilometer per uur over de Nederlandse snelwegen. Het waren vaak doelloze ritten die we maakten. Martin was erbij. Hij en Craig discussieerden meestal over de zin van het leven. Begin jaren zeventig. We hadden alleen die ene muziekcasette en als Follow was geweest sloeg de recorder af en staarden we zwijgend naar het asfalt dat onder de wielen voortgleed.