Spoken in de gang
Ze zeggen dat een mens niet kan besluiten een ander te gaan haten, zoals je ook niet kan besluiten een ander te gaan liefhebben. Maar volgens mijn moeder was mijn tweelingbroer geen mens, en ik trouwens ook niet, we waren van een andere planeet.
Ik heb het ogenblik gezien waarop mijn tweelingbroer besloot mijn vader [...]
Koloniale poëzie in de popmuziek
Onderstaand lied, A Salty Dog (1969) van Procol Harum, maakte destijds indruk op me vanwege de herkenbare kreet: All hands on deck! Als jochie riep ik dat altijd wanneer een vijandige bende van een andere straat in aantocht was. Scheepvaarttaal kwam via speelfilms en geschiedenisonderwijs tot ons maar bereikte nooit de Nederlandse popmuziek in die [...]
De nieuwe Handelsregisterwet jaagt schrijvers het internet af
Het begon een poos geleden al met de een of andere staatssecretaris die vond dat schrijvers zich voortaan als ondernemers moesten gedragen. Dat hebben we natuurlijk een tijdje tegen kunnen houden, maar de nieuwe lichting komt inderdaad met bedrijfsplannen, dat zie je ook aan hun boeken. In het eerste hoofdstuk gaat de hoofdpersoon – een [...]
Boek in productie
Afgelopen zaterdag – of zondag, dat weet ik even niet meer – was ik een uurtje bij de ontwerpster voor mijn nieuwe boek. Het is mijn tiende boek, de bloemlezing meegerekend. Dat schijnt te moeten, al tel ik dat boek liever niet mee, een bloemlezing schrijf je niet, je stelt haar samen. Kan wel [...]
De eerste zin
Iedereen kent de beroemde beginzin Mijn vrouw is dood en al begraven van Marcellus Emants uit Een nagelaten bekentenis (1894). Een voortreffelijke eerste zin is nooit weg, maar staat niet garant voor een voortreffelijk boek. De tweede zin moet namelijk de verwachting van de eerste inlossen. De derde die van de voorgaande zinnen, enzovoort. [...]
Zetproeven
Het is altijd weer een feest om je zetproeven onder ogen te krijgen. Je tekst heeft de afmetingen van boekpagina’s aangenomen, de bladspiegel is zoveel kleiner dan een A4’tje en dus laat alles zich zoveel ánders lezen. Hier begint de beruchte fase waarin schrijvers de neiging krijgen om maar weer eens flink aan de [...]
Correcties
Ik ben een week of twee bezig geweest met de laatste correcties aan mijn boek. Dat wil zeggen: ik heb wat zinnen verbeterd en voor de rest ben ik gaan zitten piekeren over zaken waarmee ik u maar niet lastig zal vallen. Ik ben slecht in keuzes maken. Nou zegt men dat het niet [...]
Het verloren lied 15
Toen grootmoeder vertrokken was, kwam het licht terug in onze woning. En in de hoofden en benen van mijn ouders. Ze konden dansen, die twee, op lakschoenen en in pantalon met krijtstreep, op hoge hakken en in kousen met een naad, zomaar in de huiskamer of in de gang op een liedje uit de radio:
Que [...]
Het verloren lied 14
De avonden kwamen waarop mijn grootmoeder het spook van haar verdwenen echtgenoot in ons huis aankondigde. Ik bespeurde grootvader in de stilte, zijn handen in de duistere schaduwen rond het gordijnoog zo kil boven het voeteneinde van mijn bed. Grootmoeder had aan tafel verteld van de doden, dat die alle huizen van familieleden langsgaan [...]
Het verloren lied 13
De drie-eenheid.
Mijn moeder draagt een gebloemde jurk met een zwart glanzende ceintuur om haar middel. Ze zit rechtop aan de ronde eettafel, pronkend met haar boezem voor niemand in het bijzonder, ze draait wat nerveus op haar stoel, eigenlijk wil ze naar de keuken om er een sigaret te roken, zo’n beetje starend naar [...]
← Back to Home
© Alfred Birney online: 16