Verhaal in Archipel Magazine

archipel magazine winter 2009-2010

Voor het eerst van mijn leven had ik een kerstverhaal geschreven, speciaal voor de wintereditie van Archipel Magazine. Dat het een kwartaaltijdschrift is, had ik eventjes over het hoofd gezien. De redactie niet. Er staat dan ook gewoon “verhaal” boven de titel Een Indo kwam voorbij. Het is een mistroostig stuk proza dat je altijd kunt lezen, kerst of geen kerst. Ikzelf ben dol op mistroostig proza, vooral als ik even niets te mopperen heb. Dat gemopper van me wordt de laatste tijd wel wat minder. De schone kunst van het schrijven heeft me namelijk weer te pakken gekregen. Houdt u ook van mistroostige verhalen – of van Alfred Birney – koop dan de wintereditie van Archipel Magazine. Bent u niet dol op dat soort proza, of op mij, dan is er nog altijd wel wat opwekkenders in het blad te vinden. Columns van Emma Kwee, Roy Piette, Hans Vervoort en Kirsten Vos. Voor de reisliefhebber zijn er reportages met mooi fotowerk uit Sulawesi, Malakka en Taiwan. Verder zijn er artikelen over zangeres Julya Lo’ko, gemengde huwelijken in de kolonie, de vaste boekenpagina’s, de culinaire rubriek en nog veel meer. Enfin, rennen naar de kiosk! Het kan nog, ook ná de jaarwisseling.

Het moest van Jolie

birney twin Eh… we zijn aan het rommelen met dot com en punt nl. Hoe dat allemaal in zijn werk gaat, konden wij als driejarigen nog niet bevroeden. En ja, we moeten de cosmetica nog doen. En ja, alle oude postings zijn weer terug, want dat moest van Jolie. Ze zal wel zeggen dat ze het anders heeft gezegd, maar dat doet er niet toe. Het moest van Jolie. Als u tussen een stuk of 900 postings doublures ziet, dan klopt dat. Die moeten we nog weghalen. Heeft te maken met de import van oude xml-files. XML-files zijn overigens xml-files. Maar servers zijn dom en lezen de ene keer wel en de andere keer geen doublures. Wat mij op de vraag brengt: zou u geen server willen zijn in plaats van mens? No Google, we are not talking to you!

Met de groeten van Birn Bros. Hier ziet u ze way back in time, 1954 ongeveer. Links de schrijver, rechts de webmaster. Ze werden in een naargeestige Haagse buurt op fietsjes gezet, maar vonden dat ze net zo goed konden lopen. Later werd het steppen. Rolschaatsen. Elkaar verrot slaan. Enfin, the usual stuff between twin bros.

Schoonmaakbeurt

De website ondergaat momenteel een schoonmaakbeurt en veel teksten gaan door de zeef. We zijn nog aan het denken over een nieuwe opzet van de site. De kans is groot dat het weblog verdwijnt, eenvoudig omdat de schrijver er geen tijd meer voor heeft. Hij heeft wat beters te doen. Wat? Dat merkt u wel aan zijn boeken die voor de komende jaren zijn gepland.

birney twin

Met de groeten van Birn Bros. Hier zie je ze way back in time, 1955 ongeveer. Links de schrijver, rechts de webmaster. Ze geloofden dat als ze lang genoeg graafden, dat ze dan water zouden vinden. De schrijver in spé geloofde dat je dan ook vissen kon zien zwemmen, wat door de webmaster in spé als zijnde onzin werd weggewuifd.

De foto moet genomen zijn ergens in de openbare achtertuinen van Den Haag Zuidwest. Dit beruchte stadsdeel staat uitgebreid beschreven in Alfred Birney’s roman Het verloren lied, voornamelijk in hoofdstuk 1. In een recent verhaal gaat de schrijver er nog eens naar terug, beginnend met de architect Dudok op de hak te nemen, de man die na de oorlog zo’n kil stadsdeel uit de grond heeft laten stampen.