Voorpublicatie Rivier de Brantas

Deze brug speelt een rol in de komende novelle Rivier de Brantas van Alfred Birney. Voor een mooier beeld moet je het herfstnummer van kwartaalmagazine Archipel Magazine kopen, waarin de eerste drie hoofdstukken van het boek staan afgedrukt.

brug-over-rivier-de-brantas.jpg

Rivier de Brantas is de derde en laatste novelle in de rivierenreeks van Alfred Birney. Het verhaal speelt op Java. De novelle is de follow-up van Rivier de Lossie (2009) en Rivier de IJssel (2010).

In het drieluik wordt onder meer een beeld getoond van de onterecht weggestopte Nederlandse koloniale geschiedenis van 1850 – 1950 én van de postkoloniale geschiedenis van 1950 – 2000 in zowel Nederland als Indonesië.

De hoofdpersoon is een gitarist die beroepshalve op plekken komt die hem dwingen zich rekenschap te geven van zijn eigen identiteit via de geschiedenis van zijn voorouders.

Rivier de Brantas verschijnt in februari 2011.

Sneeuwsporen tot de nokbalk

verhaal halen Het verhaal Sneeuwsporen tot de nokbalk werd voor het eerst gepubliceerd in de Haagsche Courant van vrijdag 4 maart 2005 en heeft een poosje op dit weblog gestaan. Later is het herschreven en opgenomen in een verzamelbundel ter gelegenheid van het festival Verhaal Halen 2010, tijdens welke Alfred Birney het overigens niet ten gehore bracht (hij besloot enkele andere verhalen voor te dragen).

Vijftig schrijvers worden elk ondergebracht bij aardige mensen die hun huis ter beschikking stellen voor literair publiek dat graag hun favoriete schrijvers van dichtbij wil zien voorlezen en met hen in gesprek wil treden. De huizen lagen dit jaar in en aan de rand van het Statenkwartier in Den Haag. Aan deze editie werkten mee:

Robert Anker, Alfred Birney, Carla Bogaards, Aaf Brandt Corstius, Hugo Brandt Corstius, Jan Brokken, Bart Chabot, Paulien Cornelissen, Philip Freriks, Renske de Greef, Kees ‘t Hart, Yvonne Keuls, Jan Kuitenbrouwer, Nicolaas Matsier, Hannes Meinkema, Anil Ramdas, K. Schippers, Rob Schouten, Martin Šimek, Franca Treur, Carolina Trujillo, Hans Vandenburg, Christiaan Weijts, Rob Wijnberg, Kader Abdolah, Gerbrand Bakker, Kees van Beijnum, Roel Bentz van den Berg, Hanna Bervoets, Wim de Bie, Hassnae Bouazza, Connie Braam, Wim Brands, Jelle Brandt Corstius, Elsbeth Etty, Jerry Goossens, Bas Haring, Mensje van Keulen, Rachida Lambaret, Rik Launspach, Christine Otten, Marja Pruis, Tomas Ross, Allard Schröder, Nicolette Smabers, Carolijn Visser, Jacq Vogelaar, Frank Westerman en Joost Zwagerman.

De bundel kon worden afgehaald door bezoekers van het festival op enkele aangewezen plekken. Het is onduidelijk of er een handelseditie volgt.

Verhaal halen bij Alfred Birney

alfred birney In het weekeinde van 25 en 26 september 2010 vindt in Scheveningen en omgeving de derde editie van het tweejaarlijkse proza- en columnistenfestival Verhaal Halen plaats. Vijftig schrijvers en columnisten zullen vier keer per dag voordragen uit eigen werk in vijftig Haagse woonkamers.

De lezingen beginnen op het hele uur, de eerste om 13.00 uur, de tweede om 14:00 uur, de derde om 15:00 uur en de laatste om 16.00 uur. De auteurs lezen ongeveer 25 minuten voor. Daarna is er gelegenheid om met de schrijver van gedachten te wisselen. Elke bijeenkomst duurt maximaal 45 minuten waarna het publiek de gelegenheid heeft naar een volgende locatie te reizen. Zo gevarieerd als de schrijvers zijn, zo divers zijn ook de locaties; van hofjeswoning tot stadspaleis.

Hier is het volledige programma te vinden en alle informatie over organisatie, auteurs, wandelroutes, kaartverkoop en dergelijke.

Alfred Birney zal op zaterdag 25 september voordragen bij een gastvrouw aan de Johan van Oldenbarneveltlaan. Let op: toegangskaarten zijn verplicht.


Grotere kaart weergeven

Doelwit Den Haag

doelwit-den-haag.jpg Doelwit Den Haag
Feuilleton

Tomas Ross, Anja Sicking, Jill Stolk, Marcel Verreck, Roel Janssen, Alfred Birney, Hans Sahar, Sjaak Bral, Menno Lindeman, Christiaan Weijts, Mohana van den Kroonenberg, Victor Meijer, Kees ’t Hart en Marly van Otterloo.
De Witte Uitgeverij, Leiden 2010
paperback 78 blz
ISBN: 978-94-6107-022-7
Prijs € 12,50
Bestel: Witte Uitgeverij

Een aantal Haagse auteurs heeft van juni – september een feuilleton geschreven in Weekkrant Den Haag Centraal. Het resultaat is gebundeld onder de titel Doelwit Den Haag en gaat over een aanslagpoging tijdens de tweede Afghanistanconferentie in Den Haag. Het verhaal speelt zich af op tal van plekken in de Hofstad. De bijdrage van Alfred Birney is helaas zonder zijn toestemming van de voltooid verleden tijd omgezet in de door hem gehate onvoltooid tegenwoordige tijd.

aflevering 1 Tomas Ross
aflevering 2 Anja Sicking
aflevering 3 Jill Stolk
aflevering 4 Marcel Verreck
aflevering 5 Roel Janssen
aflevering 6 Alfred Birney
aflevering 7 Hans Sahar
aflevering 8 Sjaak Bral
aflevering 9 Menno Lindeman
aflevering 10 Christiaan Weijts
aflevering 11 Mohana van den Kroonenberg
aflevering 12 Victor Meijer
aflevering 13 Kees ‘t Hart
aflevering 14 Marly van Otterloo
aflevering 15 Tomas Ross

Schrijvers displaced

Ik nam gisteren met een aantal collega schrijvers van het zomerfeuilleton Doelwit Den Haag (Den Haag Centraal) plaats op de rand van het podium op de gemoderniseerde eerste etage van de Haagse Centrale Bibliotheek tijdens de aftrap van het festival Huilen in Den Haag. Kees ’t Hart hoorde me iets mompelen over “geen tafel op het podium” en zei ironisch berustend: “Dit is onze plaats.”

haagse schrijvers openbare bibliotheek den haag 2010



We werden in sneltreinvaart bevraagd naar onze ervaringen bij het schrijven van het, deels geregisseerde, feuilleton. De algemene teneur was, tamelijk voorspelbaar, dat de literaire schrijvers wat moeite hadden met het vooraf door Tomas Ross in elkaar gedraaid plot. Veel literaire auteurs zijn gewend zonder plot te werken, en ik al helemaal. Toch vond ikzelf het wel een aardige ervaring om aan het project mee te werken. Dat probeer ik in het volgende filmpje uit te leggen.

(filmpje tijdelijk niet beschikbaar)

De filmer ondervond last van het felle tegenlicht: buiten scheen de zon, binnen was het schaduwrijk en wij schrijvers zaten met onze rug naar het raam gekeerd. Of het commentaar aan het eind van mijn babbel als een compliment is bedoeld of niet, is me niet helemaal duidelijk. Denkelijk wordt er ongeveer gezegd: “Dit was het vreselijkste slot van een aflevering die ik ooit heb meegemaakt.”

Gruwelijk was het inderdaad.