Archipel Magazine herfst
Rudy Kousbroek is terug in Archipel Magazine en trekt maar weer eens van leer in dat eeuwige ouwehoerdebat over de internering van Nederlandse onderdanen tijdens de oorlog in Indonesië. Om zijn woorden kracht bij te zetten haalt hij helaas Fred Lanzing aan, van wie onlangs een infantiel boek is verschenen dat ons moet doen geloven dat het voor kinderen een feest was om in een “Jappenkamp” te zitten. Maar goed, ze zitten bij dezelfde uitgever en uitgevers zijn slaven van de boekhandel en de boekhandel laat zich verkrachten op de beursvloer. Overigens heeft Kousbroek een hekel aan de term “Jappenkamp”. Ikzelf ook. Hij is ouderwets lekker in vorm en al kent de strijd tussen hem en Jeroen Brouwers een remise, hij heeft zat andere tegenstanders om lekker af te seycken (in Kousbroeks vocabulaire heet dat uiteraard desavoueren).
De andere gifkikker, Frans Lopulalan, evenals Rudy Kousbroek geboren onder het teken Schorpioen in het jaar van de Slang, maar dan 24 jaar later, houdt zich ditmaal gedeisd met een ingetogen geschreven portret van een familielid. Te laat naar de mening van een abonnee, die met een woedende ingezonden brief zijn / haar abonnement opzegt. Dit naar aanleiding van Lopulalans stuk “Bokito” in het zomernummer van Archipel Magazine.
Voor Hans Vervoort is er één ding duidelijk: de Indonesiërs hebben besloten al het moois voor hun land voor zichzelf te houden. Hij schrijft dit naar aanleiding van het ontbreken van de Borobudur op de verkiezingslijst van de zeven wereldwonderen. Een half jaar geleden zijn door honderd miljoen internetstemmers de wereldwonderen gekozen, zoals de Chinese Muur, het Collosseum en de Taj Mahal. De Borobudur stond niet op de lijst van 21 wonderen waarop men kon stemmen. Volgt een aardige les in hedendaagse Indonesische geschiedenis van de schrijver.
Van mijzelf is opgenomen een verslag van een conferentie, die in de zomer werd georganiseerd door de SICA. Het is een beetje een vilein stuk, vind ik bij nader inzien, maar ja: wie zich serieus gaat bezighouden met de betrekkingen tussen Indonesië en Nederland, die komt geheid in de problemen. Ook ik dus, én Dare2Connect, op een mooie dag in juni. “Van oude gewoonten, de verwarring die niet voorbijgaat” heet mijn stuk. Toegegeven: deze zoveelste variant op Louis Couperus’ romantitel is niet bijster origineel, maar de lading wordt wel gedekt. Dat de mensen rond de organisatie alleraardigst waren, kon ik helaas niet laten meetellen.
Verder plaatst Archipel Magazine allerlei vraagtekens bij het gedoe rond het Indisch Huis, waar onderhand minstens een boekwerk aan gewijd zou moeten worden, wil de doorsnee lezer überhaupt snappen waar het allemaal over gaat. Ten slotte biedt het herfstnummer veel op gebied van reizen door Indonesië, Indonesische cinema, jongerencultuur en algemene geschiedenis. Ook zijn er informatieve museumpagina’s aan toegevoegd. Click hier voor het nemen van een abonnement of het aanvragen van een proefnummer. Of hol naar een goede boekwinkel of kiosk.
