Nogal optimistisch die Nederlandse reacties op de loting voor de ‘play-offs’ voor het EK voetbal in Portugal. De directeur van de KNVB wrijft zich verlekkerd in de handen vanwege de extra inkomsten uit de beslissingswedstrijd. Die zal niet in de Kuip plaatsvinden, waar Nederland stellig zou winnen, maar in de Arena, waar onze voetballers over graspollen plegen te struikelen en alleen Brabo’s zich staande kunnen houden. Dick Advocaat wil ons bijna doen geloven dat voetbalresultaten te voorspellen zijn. Nou, dat Nederland het tegen Tsjechië niet zou redden kon je inderdaad wel op je vingers natellen met een coach die geen hand van wisselen heeft, al jarenlang rondloopt met een overmatig respect voor een speler genaamd Patrick Kluivert en ons ook nog eens met een al lang een breed achterhaald voetbalsysteem loopt te vervelen. Maar Schotland? Daar zit die gluiperd van Berti Vogts. Die kon vroeger als verdediger alleen maar ballen heel hard de tribune in trappen. Maar winnen deed hij. Toen geen hond op de wereld nog had gehoord van het Nederlands voetbalelftal dat zou aantreden op het WK in Duitsland in 1974, plaatste Berti Vogts eigenhandig een antenne op zijn dak waarmee hij de Nederlandse televisie kon volgen. Week in week uit volgde hij de bewegingen van het aanstormend talent in onze nationale competitie en noteerde dat Cruyff een genie was, de Nederlandse keeper een bezige bij en Wim Jansen een sul. Toen Berti Vogts tijdens de WK finale Duitsland – Nederland ploeggenoot Hölzenbein bij onze Wim in zijn buurt zag, liet die Duitser zich dus pardoes vallen om een van meest betwijfelde strafschoppen uit de voetbalgeschiedenis te versieren. Het Oranje rond Vanenbrug e.c. mocht pas 14 jaar later wraak nemen op het EK in Duitsland. Een decennium eerder was Oranjes laatste tango in Argentinië met veel geschoffel, een Oostenrijkse trainer en een bloemist uit Groningen als invallende spits. Arie Haan verwierf wereldfaam met zijn verwoestende pegel uit de middencirkel. Heeft zelfs de romanliteratuur gehaald (Kazuo Ishiguro: The Unconsoled, 1995) en doelman Dino Zoff ziet die bal nu nog ’s nachts door zijn slaapkamer vliegen. Maar vóór die wedstrijd werd Nederland wel even in de luren gelegd door een zootje Schots ongeregeld dat rook naar fish, chips en whisky. Een klein opdondertje ontweek de Nederlandse buitenspelval, gooide er een slalom uit en wij konden bijna de biezen pakken met 2 tegen 3 op het eindscorebord. Weet ik nog goed, want ik heb iets met Schotten, mijn voorouders wonen in mijn achternaam. Leuk als ze winnen van Nederland maar Nederland moet er wel bij zijn. Dat kan, hoor! Inval van de Noren in Schotland, iets lijps. Dan mag Oranje alsnog met een wild card naar het EK in Portugal. Daar zetten we dan Guus Hiddink op. We spelen met een sponsor uit Zuid-Korea op onze shirts (Samsung, wah?) en worden uitgeschakeld door de Duitsers. Lekker, traumaatje erbij.

Haagsche Courant, vrijdag 17 oktober 2003