Binnenshuis verhuizen
Ik heb mijn bureau verplaatst, maar het nieuwe uitzicht bevalt me niet. Terug wil ik niet, want het is koud bij het raam. Het is een langwerpig raam dat van de vloer tot het plafond loopt en waar dus geen cv-radiator geplaatst kan worden. De cv-radiator onder het andere raam is veel te klein om mijn woon- en werkkamer te verwarmen. Een bredere radiator zou volstaan, maar mijn verhuurder vindt dat niet nodig. Het huis is bijzonder dom gebouwd. Zo is er in de keuken een veel te grote cv-radiator geplaatst. Wat moet een mens nou helemaal met een cv-radiator in de keuken? Een keuken hoort helemaal niet warm te zijn, dat is niet goed voor het brood en andere waren die je niet direct in de koelkast legt. Ik weet niet wat me het minst bevalt: mijn nieuwe plek of het uitzicht. Ik denk het laatste. Op ooghoogte alle boeken die ik heb geschreven, waaraan ik heb meegeschreven en boeken waarin over mij wordt geschreven. Die boeken wil ik helemaal niet zien. Op drie planken daarboven de Indische bellettrie, waarin ik me ooit specialiseerde. Hoe krijg ik die zooi uit mijn kop als ik er aldoor naar kijken moet? Tussen die planken liggen ook nog stapels krantenpagina’s met mijn columns plus een stapel al dan niet uitgegeven manuscripten. Ik zit met mijn rug naar het raam. Dat is ook al niet goed. Draai ik mijn bureau, dan kijkt mijn SIR-poort weg van het accespoint. Ik ga wel op de kamer van mijn zoon zitten. Het is de leukste kamer van het huis, feng shui is er onnodig, de energie was al goed voordat ik hier mijn intrek kwam nemen. Toch, als ik terugkijk op mijn leven als schrijver, moet ik bekennen dat ik altijd en overal mijn werkkamer de schuld geef als ik niet tot schrijven kan komen.
