Confucius zonder I Ching?

Alsof de duivel ermee speelt: ik zit nog niet te zaniken over mijn gegoochel met de I Ching of ik krijg een telefoontje met de vraag of ik de biografie van Confucius wil bespreken voor de krant. Een levensverhaal van mijn lievelingsfilosoof? Bestaat dat dan? Jazeker, een docente aan Yale University, ik neem aan een immigrantendochter, heeft als eerste zich aan deze vijwel onmogelijke opgave gewaagd. Ik ben benieuwd. Een blik in het register leert me al dat de I Ching, ofwel Het boek der Veranderingen, niet wordt genoemd. Kan dat, een levensloop van Confucius zonder de I Ching? Waarom worden die andere boeken – het Boek der Oden, het Boek der Oorkonden, het Boek der Riten - wél genoemd? Vertaalde werken krijgen meestal goede recensies. Dat komt daardat veel recensenten gewoon hun buitenlandse collega’s napraten. Men zegt weleens dat vertaalde werken de storm der kritiek in eigen land al hebben overleefd, dus waarom nog naselecteren? Enfin, ik heb wat te lezen in deze periode, die men “vakantie” noemt. Ik ontvang inderdaad veel meldingen van afwezigheid in mijn mailbox. Maar… ik dacht dat het crisis was. Dat… mensen niet happig waren op vakantiereisjes naar Thailand, Bali, China…

Voor wie mee wil lezen:

Annping Chin
Confucius, een leven tussen filosofie en politiek
Oorspronkelijke titel: The Authentic Confucius. A Life of Thoughts and Politics
Vertaling: Irving Pardoen
Uitgeverij Athenaeum – Polak & Van Gennep: 2008
288 blz
€ 22,50
ISBN 978 90 253 6398 7

Update:
Iemand liet me weten dat in de Engelstalige Wikipedia over Confucius ook met geen woord over de I Ching wordt gerept. Op dezelfde Wikipedia over de I Ching staan weer wél verwijzingen naar Confucius. Zijn rol bij de ontwikkeling is overigens al lang raadselachtig, maar dat mag geen reden zijn om de I Ching buiten de biografie te houden. Enfin, ik kwam nog niet verder dan wat gesnuffel aan het boek. Wordt vervolgd dus.

Update 2:
Nirvana stuurde me twee lemma’s uit de 2009 (sic!) editie van de digitale Britannica in pdf-formaat over Confucius. In de literatuurlijst wordt gezegd dat The I Ching: or, Book of Changes, 3rd ed. (1967, reprinted 1981; originally published in German, 1924), is unsurpassed in its richness of primary sources and clarity of presentation. Overigens weten we nu ook dat Annping Chin is geboren in Taiwan in 1950. Ze is dus zelf een immigrante en geen, wat ik veronderstelde, immigrantendochter. Met de opkomst van China als aanstaande wereldmacht numero 1 zou het best eens kunnen dat in de komende eeuwen – bij leven en welzijn – er flink zal worden getwist over de figuur Confucius. Dat is weer eens wat anders dan dat gezemel over Jezus en Mohammed. Alhoewel… hoe zouden de fundamentalistische confucianisten zich gaan gedragen? (smile)

Reacties zijn gesloten.