1. Toch knap van D66. Deze vrijwel geheel van sex-appeal afhankelijke partij (zonder Van Mierlo en Sorgdrager ziet het er allemaal niet uit) werd gepasseerd voor het televisiedebat tussen Zalm, Tomaat, Groenten en overige politieke rames en moest naar het uiterste machtsmiddel grijpen: de radiospot. Heeft geholpen, ze verloren flink. Om dat te maskeren kwamen ze met een grote bek die zei dat D66 nooit maar dan ook nooit in een Broodje Zalm Kabinet zou gaan zitten. Intussen vormen zij wel de boter, die van hun koppen is gesmolten.

2. Dat je schrijvers nooit helemaal moet geloven, is bekend, ze leven immers van fictie. Maarten Apostrof Ut Hart die, meen ik me te herinneren, ooit een dominee de sloot in gooide (gelooft u dat?), bezwoer drie jaar terug zijn lezers (zou Balkenende daar nou bij zitten?) dat hij nooit maar dan ook nooit voor zo’n oranje lintje zou gaan met die banaan. Maar ja, die onder vaginanijd gebukt gaande van regenwulpen bescheten rat had al eerder een zeker type vrouw belachelijk geprobeerd te maken met krabbels van wiebelende dameshakken op de trap en zo meer. Waarna hij zelf op pumps ging lopen. Ongeloofwaardig is-ie overigens altijd al geweest. Voorbeeld: in een van zijn boeken laat-ie iemand op de fiets bij de bakker komen en op de brommer weer wegrijden. Voor dat soort lagere schoolproza krijgt-ie nu een lintje. Straks zie je hem nog in het kabinet onder D66 als staatssecretaris van cultuur verschijnen, bepoederd, met pruik en zo meer. Kan-ie zijn collega’s het graf in bezuinigen.

3. Saeed al-Sahaf blijkt nog in leven. Niks geen galgentouw om de hals van onze warclown. De door Bush van verrukking bekwijlde Iraakse komediant zit momenteel bij zijn tante thuis koekjes in de thee te soppen en te wachten op de Yankees om hem te komen halen. Maar ja, hij zit niet in het kaartspel. Vreemd genoeg gebruiken de cowboys ook geen joker om hem te arresteren voor een enkele reis Hollywood. Dan zijn ze bij Al-Arabiya TV in Dubai toch slimmer. Die willen hem wel. Kan-ie nog tot in lengte van dagen roepen dat de regen in de woestijn wordt veroorzaakt door Amerikaanse troepen die er als desperado’s rondzwerven en uit angst voor de Noord-Koreanen niets anders doen dan wildplassen. Kijk, dat scoort. Het leven is een show, alles wat je ziet is fictie. Wij mensen maken onze eigen film onder supervisie van de Grote Regisseur. Om die te kunnen zien schijn je je ogen te moeten sluiten.

Alfred Birney / Haagsche Courant, vrijdag 2 mei 2003