Eeuwige reizigers
Ik begrijp niets van bovenstaande titel, die Jos Vos aan zijn bloemlezing uit de klassieke Japanse literatuur heeft meegegeven. Gistermiddag heb ik de teksten van Sei Shonagun uitgelezen. Ik kende ze al, maar het is een genot ze te herlezen. De beroemde hofdame is beurtelings amusant en irritant, soms wijs maar altijd boeiend. Leefde een jaar of duizend geleden, anders was ze nu een hoogst getalenteerd blogger geweest. Bedoelt Jos Vos dát misschien: dat haar geest via haar prachtige teksten met ons mee blijft reizen? Enfin, na Sei Shonaguns Hoofdkussenboek volgt Het verhaal van Genji (begin elfde eeuw). Volgens de bloemlezer, die alle teksten direct uit het Japans (her)vertaalde, is dat het onovertroffen meesterwerk van de Japanse letteren. Ik ben benieuwd.
