Google’s blues in G
Ik kan me niet herinneren ooit middelpunt te zijn geweest van vaderdag. Afgelopen avond riep ik voor de lol naar boven wat of mijn zoon zo in gedachten had als cadeau voor vaderdag. Hij nam het helaas serieus en vroeg me wat ik wilde hebben. Nu had ik een probleem, want ik wil nooit iets hebben. Ik heb moeite cadeaus voor mezelf verzinnen. Nou ja, ik kan het wel, maar dan wordt het allemaal nogal prijzig. Een zeewaardig jacht lijkt me wel wat. Een onbewoond eiland in de Stille Zuidzee is ook niet te versmaden. Er moet dan wel een laptop bij die op zonne-energie draait. Een wat goedkoper cadeau kan ook wel: een penthouse met uitzicht op zee. Mijn zoon kan dat (nog) niet betalen, dus ik moest naar het low budget segment. Set snaren? Mwah, mijn gitaar is net bespannen met nieuwe snaren. Ze zijn nog niet eens fatsoenlijk op spanning. Een mondharmonica leek me wel aardig. Ik riep mijn bestelling naar boven. Antwoord: je hebt al een mondharmonica. Reply: ja, maar dat is een A, ik heb een G nodig. Volgde een uiteenzetting over het type dat ik bespeel: de blues harp. Goed, begrepen. Maar waar moest hij die dan kopen? Ik zei daar of daar of daar. Waarop ik moest gaan uitleggen hoe hij daar of daar of daar kon komen. Mijn zoon is wat dromerig. Hij moet naar de stad maar komt dan bij de zee uit. Zoiets. Ten leste heb ik hem maar naar Google Maps verwezen. Altijd maar Google, zei hij verveeld. Dat wordt dus een blues in G. Got it?
