Haring niet buitengewoon
Het verbaasde me vanmiddag dat ik ter hoogte van de begraafplaats aan de Kerkhoflaan een bordje zag staan met de tekst: NIEUWE HARING. Het koffiehuisje, dat er tegenover ligt, in de schaduw van de Scheveningse Bosjes, bleek dus haring te verkopen. Ik moest even denken aan De roman over de Eerste Verheven Keizer, Tj’in Sje-hwang-ti van Jean Lévi.(1985), met name het hoofdstuk Haring voor een lijk. Toen de keizer, geobsedeerd door onsterfelijkheid, door de Hemel in de steek was gelaten en toch stierf, lieten de bevelhebbers het volk nog even in het ongewisse en naast het keizerlijk rijtuig een lading gerookte haring meevoeren om de lijkenlucht die uit de slaapwagen opsteeg te maskeren. Welke lezer van dit op ware feiten gebaseerde boek zou na deze lectuur nog een haring willen eten tegenover een begraafplaats? Bovendien: was het koffiehuisje met twee dagen vóór vlaggetjesdag niet in overtreding? Ik fietste verder, rustig op neusademhaling, er hing veel smog in de lucht ondanks de pittige noordoostenwind. Eenmaal op de boulevard vielen mij het grote aantal toeristen op. Het was heiig boven het winderige strand, ik had honger en wilde een haring. De jongen in mijn favoriete kraampje vertelde me dat gisteren het eerste vaatje haring voor een recordprijs van 70.000 euro was geveild. En dat daarom de nieuwe haring nu mag worden verkocht. Uiteraard smaakte de haring beter dan die van afgelopen jaar. Ik proefde hem, zonder uitjes. Hij was lekker vet, goed op smaak, gewoon zoals ie hoort te zijn. Niet buitengewoon.
