Het verloren lied 2
Ze hadden al vroeg in mijn bestaan de radio aangezet als ze ‘s avonds uitgingen. Een vriend die zachtjes spelend de geluiden in en rond het huis verjoeg. Hij klonk ver weg en ik was nog te onbewust om te weten wat hij precies uitzond. Toch waakte hij over me, want als hij zweeg, dan wilde ik roepen. Ik denk niet dat ik ooit om iemand heb geroepen. Met koorts misschien, maar alleen dan.
Meer lezen over de jaren zestig?
Lees het komende fragment.
Of bestel het boek bij: BolCom
