Ik heb de anderhalf uur die mijn thuishulp er af heeft gesmokkeld maar gemeld bij de stichting waarvoor ze werkt en gezegd dat ik onderhand net zo lief een Bulgaarse van de straat raap, die voor een fooi mijn huis onder handen neemt. Daar wist men niet eens dat mijn thuishulp haar rooster had gewijzigd. Ze had het moeten aanvragen. Verder behoort ze hoe dan ook de drieëneenhalf uur vol te maken. En ja, ze hebben nog wel meer hulpen in de aanbieding. Dat hoorde ik al eerder, toen die eerste thuishulp al een ramp bleek. Sterke overeenkomsten hebben ze. Beiden zijn allergisch voor stof en huismijt. Waarom ze dan schoonmaakster gaan spelen bij zieke mensen thuis is mij werkelijk een raadsel. Mijn Franse vertaalster raadde me een Kaapverdische aan. Die werken hard en klagen niet, schreef ze in haar mail. Ik denk niet dat de thuishulpen op nationaliteit zijn te bestellen, maar goed, ik probeer er nog één. Voldoet die ook niet, dan overweeg ik een internetforum in het leven te roepen waarop elke patiënt zijn of haar klachten over het fenomeen thuishulp kwijt kan. Wie weet wordt die website zó populair dat zelfs Google hem wil kopen. Van het geld begin ik dan een uitzendbureau met louter topschoonmaaksters. Niet alleen maken ze je huis schoon, nee ze maken jou ook schoon en dat doen ze heel erg lekker. Overbodig te zeggen dat mijn topschoonmaaksters er voorbeeldig uitzien. En ze sms-en hun vriendjes niet als ze bij u zijn.