Italiaanse schoonheid (2)
De hitte wordt langzaam verdreven door iets koelere lucht en nachtelijke regenbuien. De mensen hoeven hun gordijnen niet aldoor dicht te houden tegen het felle zonlicht. Vanaf mijn plek achter mijn bureau, schuin achter mijn laptop gezeten, kan ik zijdelings een blik op het raam werpen van de jonge vrouw met het rode haar, de rode lamp en de rode gordijnen. Ze bewoont de kamer tweehoog boven de tuinkamer en leidt een al even onduidelijk leven als ik. Ze staat laat op, brengt de dag door met wat boenen en poetsen, gaat in de avond weg en komt na middernacht weer thuis. Ze zou een Oost-Europese prostituee kunnen zijn. Woonde die Italiaanse jonge vrouw van gisteren er maar. Ze staat op het balkon te roken, trekt mijn aandacht en ontkleedt zich achter de doorzichtige rode gordijnen bij schemerlicht. Zo doet ze dat avonden lang. Omdat ik niet op haar avances reageer, laat ze zich staande tegen de muur door die jongeman nemen, die gisteren om een asbak vroeg. Ik zie haar borsten deinen, ik ben niet jaloers. De jongen vertrekt, ze rookt in een dunne jurk een sigaret op de drempel van haar balkon en werpt haar peuk nonchalant in de richting van mijn keukenraam voor het slapengaan. Geen idee van haar ogen. Zijn ze zacht of hard? Ze droeg een zonnebril gisteren, van waarachter ze mij gedurende vele tellen recht in de ogen keek. Ik weet niets van Italiaanse codes. Ik heb weinig geleerd van Alberto Moravia’s boeken indertijd.
