Meisje met gitaar
De huizen aan de tuinzijde van mijn afzichtelijke flatwoning stammen uit het begin van de vorige eeuw. Ze zijn meest opgesplitst in appartementen en studio’s. Er wonen veel alleenstaande jonge vrouwen. Eén van de tuinkamers moet een bijzonder erotische feng shui-energieveld hebben, want ik heb er menig stel de liefde zien bedrijven. Maar de kamer moet ook voor onrust zorgen, of scheiding, immers er is geen mens dat het er langer dan een jaar uithoudt. Het meisje dat er thans woont, schat ik begin twintig. Studente, zoiets. Ik heb haar tot nog toe drie mannen zien ontvangen, one night stands, zoals die generatie eenmalige amourettes noemen. Het meisje was zonder uitzondering de actieve partij. Bij de eerste man vergat ze de gordijnen te sluiten. De namiddagzon scheen in haar kamer, het was zomer, het meisje bereed wild en onstuimig haar minnaar, die schuilging onder het kozijn. De tweede minnaar bracht haar dominante trekken naar boven: ze liet hem haar broek uittrekken en trok zijn hoofd aan de haren naar haar kruis. Onlangs was er een derde op bezoek. Ze klom steeds weer speels op zijn schoot en had uren nodig hem in bed te krijgen. De taal van zijn lichaam verraadde weerzin. Maar hij wilde haar niet weerstaan. De gordijnen werden gesloten. Het liefdesspel duurde kort. Lange intervallen scheiden haar minnaars. De scènes zijn plat, triviaal. Laatst raakte ik wel bijna in vervoering toen ik het meisje met een gitaar op schoot zag zitten. Maar ook dat kreeg geen vervolg.
