Mysterie bassist van The Doors opgelost
Er zullen vast wel mensen zijn die allang wisten hoe The Doors te werk gingen met hun onzichtbare bassist. Toch is deze informatie tijdens dit schrijven nog niet op Wikipedia te vinden. Dat de toetsenspeler, Ray Manzarek, de baspartijen live on stage speelde, dat was wel duidelijk. Zichtbaar. Toch klonken zijn baspartijen steviger op de plaat. Hoe kon dat? Een documentaire op Canvas daarnet loste dit raadsel eindelijk eens op. Ze namen een bassist, wiens naam mij alweer is ontschoten, voor de studio-opnames en die speelde de noten van Ray Manzarek precies mee. De baspartij werd over de keyboardbas gelegd en zo kreeg je dat mysterieuze geluid op de plaat, dat je live gewoonweg nooit te horen kreeg. Overigens hebben The Doors tweemaal een bassist auditie laten doen. De ene keer klonken ze als The Rolling Stones, de andere keer als The Animals. Dit was de reden waarom Ray Manzarek de baspartijen op het podium voor zijn rekening nam en The Doors een viermansbezetting bleef. Rest de vraag: hoe komt het dan dat The Doors mét bas op de plaat niet klonken als genoemde bands op wie zij niet wilden lijken? Waarschijnlijk had Ray Manzarek een timing die typisch was voor een toetsenist. Een andere verklaring zou ik niet kunnen verzinnen. Wat moet het een vervelende klus zijn geweest voor die studiobassist om steeds die voorgekauwde riedels te moeten spelen en vervolgens weer naar huis te gaan. Kortom: om er tegelijk wel en niet bij te horen.
