Misschien hield Soerabaja Papa wel een aquarium uit heimwee naar Indië. Hij sprak met veel nadruk van ‘tropisch’ aquarium. Een koudwaterbak was hem niet kleurrijk genoeg, zo’n stekelbaarsje viel toch helemaal in het niet bij een maanvis en wat erger was: je kon geen Siamese kempvissen tegen elkaar laten knokken. We maakten geldstukken van karton en legden in op een rode of blauwe kempvis, waarvan er altijd een moest sneuvelen, een nogal wreed en afkeurenswaardig ‘Indisch’ tijdverdrijf in de ogen van Mama Helmond. Waar het hoofd der school heimwee naar had zou ik niet weten en ik zal hem maar niet nader noemen, al liggen hij en zijn gebouw al lang en breed onder de zoden. Hij was een rasechte Batavier en ook hij hield een tropisch aquarium en wel in de hal van die verschrikkelijke school. En móói die bak! En hoe lelijk en vies die bak bij ons thuis! De ene na de andere vis zwom er de eeuwige tubifexvelden in. Enkel de goerami’s wisten te overleven… fresh from Indonesia, het land waar Soerabaja Papa uit was geschopt. Vijf stuks van die vraatzuchtige beesten (vertegenwoordigers van de Panca Sila zal ik maar zeggen) hadden we en ze maakten het leven der guppen en meer van die losers in het aquarium bepaald onveilig. Gelukkig had het hoofd der school een bloedhekel aan Indische kinderen. Toen ik voor de zoveelste keer geen 10 maar een 8 voor een foutloos proefwerk Engels had gehaald, werd het tijd voor Soerabaja Papa om wraak op die Indo-hater te nemen. Zijn aquarium was wel groot maar zou door onze terroristen stellig binnen een week worden leeggevreten. Aldus werden vijf goerami’s in een wekfles door ons onder veel vertoon van hoffelijkheid aan het hoofd der school overhandigd. Die was er zo blij mee dat ik een week later zowaar met een 8+ voor Engels werd beloond. Intussen deden onze goerami’s hun werk bepaald slecht. Ze vielen ook wel wat klein uit in dat enorme schoolaquarium. Maar op een dag werden mijn tweelingbroer en ik bij het hoofd der school ontboden. Ha, was onze doodsbrigade eindelijk in actie gekomen? Nee, we hadden het eh… bestaan om Wilma Flintstone half ontkleed voor een dubbeltje per stuk aan de man te brengen. Hele lessenaars lagen vol van onze porno. En hoewel we onze kunstwerken niet hadden gesigneerd, had het hoofd der school er toch onze vakkundige hand van tekenen in vermoed. We konden direct onze tassen pakken. Woah! Soerabaja Papa zou ons vast alle hoeken van de kamer laten zien! Mis. Hij gelastte ons direct terug te gaan en zijn overige drie telgen van school te halen. De goerami’s zwommen nog altijd lui in het schoolaquarium rond. ‘Het zijn net Javanen,’ zei Soerabaja Papa later: ‘niet te vertrouwen, je hebt er geen fluit aan.’ Dat wilden we wel geloven, maar begrijpen deden we het niet. Dat Wilma Flintstone half ontkleed meer kon aanrichten bij het schoolhoofd dan een stel vissen, dat begrepen we wel.

Haagsche Courant, vrijdag 14 mei 2004