Wanneer ik mijn moeder een vraag stel, krijg ik geen antwoord maar een probleem. Ik was dat even vergeten toen ik haar belde met de vraag of haar grootvader uit Brabant of België afkomstig was. Ze antwoordde dat ze haar grootvader nooit had gekend en dat haar eigen vader zijn vader ook nooit had gekend. Okay, maar waar kwam die man, haar grootvader, nou vandaan: uit Brabant of uit België? Nou, het was zo dat haar vader had verteld dat zijn vader uit Oerle afkomstig was. Want zij, mijn moeder, had hem eens gevraagd waar de naam Van Kerkoerle nou eigenlijk vandaan kwam. Volgens haar vader kwam die naam uit het plaatsje Oerle, waar een kerk stond. Okay, maar waar lag dan dat Oerle? Er ligt namelijk een Oerle in België én een Oerle in Nederland. Nou, haar vader zei altijd dat zijn vader uit België kwam. Okay, maar hij had zijn vader toch nooit gekend? Ja, maar toen de man op sterven lag heeft hij hem laten roepen om excuses aan te bieden voor de harteloosheid waarmee hij zijn zoon links had laten liggen en dat was in Oerle te Noord-Brabant. Okay, maar waar was hij nou geboren? Oerle in België is de Nederlandse benaming van Oreye. Het ligt niet voor de hand dat daar een zekere harteloze meneer met de Nederlandstalige naam Van Kerkoerle vandaan kwam, lijkt mij. Tenzij de plaats vroeger Nederlandstalig was. Dus, mam, weet je echt heel zeker dat jouw vader geen grapje maakte wanneer hij zijn hartleloze vader een Belg noemde? Stroomt er Belgisch bloed door mijn aderen of alleen maar Schots, Madoerees, Nederlands en Chinees bloed? Ik vind vier wat vierkant, mam. Vijf klinkt een stuk beter, de Chinese toonladder heeft namelijk vijf noten mam. Ik zou gaarne een pentatoniër zijn, snap je?