‘Stukkie fietsen?’
‘Mwah.’
‘Hé joh, kom op, zonnetje schijnt!’
‘Ah!, genoeg zon gehad.’
‘Nog even en dan verga je van de kou.’
‘Doe ik nou al!’
‘Hé, is er wat of zo?’
‘Neu…’
‘Beetje depri?’
‘Hm.’
‘Is ze weg of zo?’
‘Ach.’
‘Hé, is ze weg?’
‘Ja joh!’
‘Hè? Hoe kán dat nou?’
‘Alles kan toch?’
‘Wat is er gebeurd dan?’
‘Ah!’
‘Vreemdgegaan?’
‘Ja.’
‘Wie: jij of zij?’
‘Zij.’
‘Shit! Met een *… *… zeker.’
‘Ja, zo’n *… *…’
‘Zo’n *… *… dus, hè?’
‘Ja!’
‘Daar *… ze op, hè?’
‘Ja, inhaalslag, hè?’
‘Heb je hem voor zijn bek geslagen?’
‘Niet gezien, die vogel.’
‘Heb je haar gemept?’
‘Ik sla niet.’
‘Zij jou wél! Psychisch!’
‘Joh, hou op!’
‘Nou, kom op dan, lekker fietsen!’
‘Ah! Laat mij maar.’
‘Kom op man, all is fair in love.’
‘Love? Love? Joh, rot effe lekker op met je love!’
‘Nou, kom op dan, lekker fietsen door de duinen, beetje naar de fazantjes kijken, de konijntjes, de buizerdjes, de vosjes.’
‘Allemaal tegenliggers!’

Haagsche Courant, maandag 30 september 2002