Ze denken zeker dat ik niks te doen heb
Volgens mij lezen ze mijn weblog. Ze denken zeker dat ik niks te doen heb. Klopt! Maar een mens hoeft toch niet altijd wat te doen hebben? Nou, ik was nog niet onder de douche vandaan of mijn redacteur van het AD belde. Tijdens mijn ontbijt, die ’s middags plaatsvindt, belde ik hem terug. Tussen [...]
Spelen met deadlines
Ooit was een deadline een deadline: een tijdslimiet, de laatste datum waarop iets afgewerkt of ingeleverd moest zijn. De uiterste deadline bestond niet, alleen als pleonasme. Bij mijn debuut in 1987 werd al met de deadline gesjoemeld. De uitgever liet je je manuscript gewoon een maand eerder inleveren. Voor de zekerheid. Nu is het geloof [...]
Archipel Magazine herfst 2008
Het is altijd weer een feest wanneer er ergens een nieuw verhaal van je verschijnt, op papier welteverstaan. Mijn nieuwste verhaal is getiteld Matagora, naar de naam van de hoofdpersoon, en staat afgedrukt in het herfstnummer van Archipel. Het verhaal speelt in de jaren vijftig en zestig. Het is mooi opgemaakt, jammer alleen dat [...]
Boek in aantocht
Ik heb onlangs ter bespreking de drukproeven ontvangen van een boek in aantocht: Ons Indisch erfgoed. Het boek verschijnt op 30 september en telt 400 pagina’s. Ik ben een langzamer lezer dus ik neem er een week de tijd voor. Ik moet het dan wel beroepshalve lezen ter beoordeling voor een krant, het boek is [...]
Eindredactie, enfin
Ziezo, ik heb mijn naschrift teruggekregen van mijn eindredacteur. Het kon haar goedkeuring wegdragen. Een groot geluk voor haar, want ik was niet van plan er iets aan te veranderen. Haar kritische kanttekeningen betreffen alleen formuleringen en spelling. Elke zin, elk woord is gewikt en gewogen. Gelukkig ging het per e-mail. Verleden keer moest [...]
Met zoveel woorden
Ik had vandaag een aangenaam onderhoud met een hoofdredacteur van een krantenkatern. Hij wilde me polsen over vlagerige bijdragen van mijn hand. Als u niet weet wat vlagerig betekent, en waar dat rare woord vandaan komt, leest u dan even de voorgaande twee logs van dit b-log. We hadden afgesproken in de tuin van [...]
Invasie van accordeonisten
Het beeld van een accordeonist bij een supermarkt is een stuk anders dan dat van een straatkrantverkoper. Een accordeonist is in beweging en brengt muziek, terwijl zo’n straatkrantverkoper veelal hinderlijk lijdzaam voor zich uit staat te kijken. Toen de eerste straatkranten verschenen, werden ze nog volgeschreven door de verkopers zelf, nu worden geloof ik [...]
← Back to Home
© Alfred Birney online: 16