Alfred Birney schrijver, webfreak, gitarist

alfred birney is uit het jaar van de kat

Auteur    Bibliografie    Boeken    Contact    TABs    Sitemap   

Posts Tagged ‘radio’

Trio las sombras

Kijk eens hoe ze opkwamen in de jaren vijftig. Gesoigneerd, er gaat nog net geen gordijn open. De zanger en sologitarist kruisen elkaar voor het lied wordt ingezet. Terwijl de zanger zich met een toen nog straffeloze macho mime tot een denkbeeldige schone dame wendt, tovert de sologitarist de brutaalste riedels uit zijn gitaar. Het [...]

Wat voor gitaar heb je?

Op gevoel (4) Wat voor gitaar heb je? Veel foto’s van gitaarspelende mensen uit de jaren vijftig en zestig verraden aan het kennersoog goedkope klankkasten van triplex, kromgetrokken halzen en snaren die pas werden vervangen wanneer ze braken. De snarenfabricage had nog niet die fijnzinnigheid van nu, je kon ze nog niet in verschillende maten [...]

Alfred Birney op AmsterdamFm Kunst en Cultuur

Op donderdagmiddag 28 mei 2009 is Alfred Birney te horen op AmsterdamFm tussen 14:00 – 15:00 uur in het programma Kunst en Cultuur. De radio-uitzending is tot twee maanden na uitzending te beluisteren op Salto Omroep Amsterdam. Klik op StadsFM Streaming OnDemand en verder via het kalendertje.

Het verloren lied 15

Toen grootmoeder vertrokken was, kwam het licht terug in onze woning. En in de hoofden en benen van mijn ouders. Ze konden dansen, die twee, op lakschoenen en in pantalon met krijtstreep, op hoge hakken en in kousen met een naad, zomaar in de huiskamer of in de gang op een liedje uit de radio: [...]

Het verloren lied 10

Grootmoeder sliep op een opklapbed in de huiskamer. Haar aanwezigheid maakte de atmosfeer oud. Het luidsprekerdoek voor de radio, met de houtgesneden tierelantijnen, leek een muffe geur te verspreiden, de ivoren knoppen voor volume en afstemming voelden plotseling vettig aan. De avonden waren bedrukt en vol raadselachtige gesprekken. Het sleutelgat was een koele ster in [...]

Het verloren lied 7

Er klonk geen radiomuziek maar onderdrukt gesmoes die dagen in de huiskamer, onverstaanbaar en geheimzinnig. Meer lezen over de jaren zestig? Lees het komende fragment. Of bestel het boek bij: BolCom

Het verloren lied 6

Op een avond in het voorjaar werd ik wakker van de deurbel. Er waren boodschappers aan de deur, ze klonken bezorgd. Ik hoorde mijn ouders haastig vertrekken, ze vergaten zelfs een blik in mijn kamer te werpen om te kijken of ik wel sliep. Ik ging uit bed en gluurde door de gordijnen naar beneden. [...]

Het verloren lied 5

Mijn vader was uit Duitsland teruggekomen, ik hoorde avonden lang gekibbel in de huiskamer en begreep dat hij met ruzie uit het variétéorkest was gezet. Mijn moeder bestookte hem met verwijten, hij plaagde haar omdat zij nu het geld moest gaan verdienen: `Ga jij maar werken in de stad…’ Bij haar afwezigheid spookt mijn vader [...]

Het verloren lied 3

Het is een tijd waarin de radio dagelijks marsen, walsen en hoorspelen uitzendt en het laatste nieuws besluit met het volkslied. Als de radio in de huiskamer zwijgt, wordt de avond intens, vol van schaduwen, en staar ik uit mijn bed naar het lichtspleetje dat de straatlantaarn tussen de gordijnen tovert. Het kan zich verwijden [...]

Het verloren lied 2

Ze hadden al vroeg in mijn bestaan de radio aangezet als ze ‘s avonds uitgingen. Een vriend die zachtjes spelend de geluiden in en rond het huis verjoeg. Hij klonk ver weg en ik was nog te onbewust om te weten wat hij precies uitzond. Toch waakte hij over me, want als hij zweeg, dan [...]

← Before