Alfred Birney schrijver, webfreak, gitarist

alfred birney is uit het jaar van de kat

Auteur    Bibliografie    Boeken    Contact    TABs    Sitemap   

Posts Tagged ‘redacteuren’

Schrijven en slapeloosheid

Ik was het eigenlijk zo’n beetje vergeten, ik heb immers lang niet meer aan iets gewerkt dat omvangrijker is dan een column, een artikel of een schrijfklus voor derden. Maar deze maand staat in het teken van het schrijven aan een stuk proza van ongeveer 20.000 woorden. De lengte van de tekst vraagt dus om [...]

Uit mijn boekenkast

Ik heb nog altijd mijn boekenkast niet opgeruimd. Nog altijd = een jaar of 8. Wél heb ik een speciale plank voor vertaalde Japanse en Chinese literatuur. De schrijvers zijn wel door elkaar gehusseld, klassiek en modern. Ook immigrantenkinderen zitten erbij. Eén van hen heet Yoji Yamaguchi. Hij was volgens de flaptekst van uitgeverij Van [...]

Neem de tijd

Als je meewerkt aan een speciale uitgave, onverschillig boek of tijdschrift, dan vraagt men je altijd een minibio te schrijven. Ik vind dat wat armoedig, bijna typisch Hollands, je maakt dit niet snel mee in andere landen, waar redacteuren het een eer vinden om de schrijvers van hun keuze helemaal zelf te mogen portretteren. Waarschijnlijk [...]

Redacteuren

Ik begin een beetje genoeg te krijgen van die redacteuren. Nou waren ze vroeger al niet helemaal in orde, gemankeerde schrijvers in de meeste gevallen, maar enig respect wisten ze nog wel te tonen. Ik denk niet dat ze wisten wat het schrijven van een boek, of ook maar een verhaal, inhield. Maar ze hadden [...]

Vergankelijkheid

De zomer was kort, heet. De zomer is een herinnering nu. Mijn lichaam houdt van warmte, hitte zelfs, maar misschien is ook dat een herinnering straks. Ik was maar één keer op het strand, met mijn zoon en een vriendje van hem, en fietsend op de terugweg stortte ik in, kwam amper nog vooruit. Ik [...]

Punt noch komma

Het moeten nakijken van redactioneel gekriebel in de kantlijn van een tekst die ik maanden terug schreef is een straf. Wat redacteuren op mijn taalgebruik hebben aan te merken, weet ik onderhand wel en het kan me nauwelijks meer boeien, zelfs niet ergeren. Hier en daar wenst men een grammaticaal correcte komma. De ene keer [...]