Een greep uit 4.360.000 resultaten op Google:
Het Van Abbe moet meer sexy worden. Qurius moet meer sexy worden. Tijdens het openingsdebat werd gesproken over het meer sexy maken van het onderhoudsvak. ICT moet weer sexy worden. Je moet opleiden, coachen, groeien als mens én als professioneel aantrekkelijker maken, meer sexy. Wij laten zien waarom de langdurige zorg wel sexy is. Over het algemeen boek ik alleen de vrouwelijke, de wat meer sexy opdrachten. Wanneer is iets te sexy. Sexy boeken kopen bij Selexyz. Single & Sexy is een boek dat zeker niet mag ontbreken in je strandtas! Echt sexy van Renate Dorrestein, een boek dat je echt moet lezen. Is onze maatschappij echt te sexy geworden? Twitter is sexy? Tweetbot is een nieuwe Twitter-applicatie voor de iPhone en iPod touch, met een bijzondere interface. Maar geen is zo sexy als de nieuwe Asus 1008HE. Volkswagen lanceerde de sexy New Beetle. Binnenshuis kan alles natuurlijk wel een tikje meer sexy! En van wie het wel wat meer sexy mag. De bedoeling van een galajurk is toch wel dat je er sexy uitziet. Is het nodig dat de kerk meer sexy wordt? Een lastig thema? Maak sexy reclame. Welkom op de site van een creatief, bevlogen en sexy elftal. WK-tweets Zuid-Afrika: geen sexy voetbal meer. Vrouwen die van voetbal houden zijn sexy. De krant halen met sexy projecten is daarom niet voldoende. Roken is niet meer sexy. Journalistiek is niet sexy meer. Dat was met cabaret zo, met mijn studie en met de reclame, maar van al die dingen is schrijven voor mij toch het meest sexy. En dan denk ik weer: waarom moet het sexy? Het Fries is gewoon niet sexy. Wandelen in het zand, sexy, vakantie. Kan erotiek in literatuur nog wel sexy zijn? Koken is sexy! Ik ben altijd van mening dat een merk sexy moet zijn. Duurzaam geproduceerde mode die ook nog eens hartstikke hip en sexy is. Is je merk wel sexy genoeg voor Social Media? Maar een beetje meer initiatief vinden de meeste mannen al sexy. Is ecologisch sexy? Slimme mannen zijn sexy, zo blijkt uit onderzoek naar de relatie tussen intelligentie en vruchtbaarheid. Jongens die hockey spelen zijn sexy is lid geworden van Facebook. Pizza eten kan zo sexy zijn. Saai is het nieuwe sexy. Etc. Etc.
Zit aan een Carslberg op 10 meter van de Middellandse Zee op Cyprus. Echt genieten. Lekker weer hier.
Ik ben geboren in een tijd waarin men het nog niet had over vlagerigheden. Men sprak van een bevlogen persoon of van vlagen wind bij hondenweer, maar niet van vlagerig weer. Nou dacht ik dat alleen populaire online weerstations zich bedienden van dat vlagerige taalgebruik, maar vandaag zag ik dat het deftige KNMI het ook al had over vlagerig weer. Was hun tekstschrijver op vakantie en zat er een werkstudent zich vlagerig uit te leven in de kunst van het copy and paste, zeg het metselwerk van het internet? Het weer was werkelijk onstuimig, zeg dat wel, de temperatuur was zeer aangenaam en toch was het niet senang toeven op dat vlagerige balkon van me. Gelukkig speelde het Nederlands dameshockeyteam een partij op de Olympische Spelen van Beijing (wij zeiden vroeger Peking) en dartelde mijn favoriete nummer 11, Maartje Goderie, over het veld. De perfecte Nederlandse hockeyspeelster is lichtblond en draagt een staartje. Het dameshockeyteam ziet er het best uit van een afstandje, bijvoorbeeld op een klein scherm op je pc. Je ziet dan van die oranje poppetjes met staartjes arabesken op kunstgras beschrijven. Volgens de commentator was de wedstrijd wat vlagerig. Zal men straks terugkijken op een nogal vlagerige zomer? Terugblikkend zou ik mijn leven ook wel vlagerig kunnen noemen. Een weekje het nieuws volgen geeft ook wel een nogal vlagerig beeld van een vlagerige wereld. Aan de basis van het leven, beste mensen, staat de wind. En daarom moeten wij God voortaan Wind noemen. Bij vlagen is hij zichtbaar, een bevlogen entiteit, werkelijk. Je moet natuurlijk geen ruzie met hem krijgen, dat begrijpt u zeker wel.
Ze staat er weer, de bedelares van de supermarkt om de hoek. Ik dacht dat ze was gerepatrieerd om van haar centen te gaan leven, maar nee: ze is gewoon met vakantie geweest. Ik denk dat ze er een week of zes uit is geweest, ik vermoed richting Armenië, waar ze naar zeggen vandaan komt. Ik denk dat er weinig landen zijn waar bedelaars zich vliegreizen kunnen permitteren. De een of andere Rotterdamse politicus riep de burger al eens op om vooral geen geld aan bedelaars te geven, ze hebben immers allemaal een uitkering. Nou, van zo’n uitkering kan een doorsnee verwend stuk Hollander natuurlijk niet leven, tenzij het gaat om de voorziening in de eerste levensbehoeften. Onze bedelares, met haar lijdzame snoet, speciale sjofele outfit en dat éne Straatnieuwskrantje (ze heeft er altijd maar één, als een soort vrijbrief of vergunning), heeft de onhebbelijkheid om in de supermarkt te gaan staan. Ze hoort buiten, zoals een bedelaar betaamt, maar zij staat binnen, ook als de zon schijnt en het lekker weer is. Ze stelt zich enigszins verdekt op naast de stapel boodschappenmandjes, maar fixeert vandaar elke klant die de kassa passeert. Dat maakt haar aanwezigheid zo dominant. Ze is lang gedoogd, maar mensen beginnen allengs te mopperen. Er zijn er een hoop die geen vakantie hebben gevierd, ze leven in stille armoede, die nog stiller is dan tien jaar geleden. Stel er komen 1000 klanten per dag binnen en één op de tien geeft haar 50 eurocent. Dat is 5000 eurocent per dag. Per week van zes dagen (onze bedelares heiligt de zondag) wordt dat 300 euro = 1200 euro per maand = 12000 euro per jaar. Ik reken tien maanden, aangezien haar vakantie niet wordt doorbetaald. Daar staat tegenover dat ze geen inkomstenbelasting en ziektekostenpremies hoeft te betalen. Bedelen is niet zwaar, het is wel een kunst. Kunstenaars moeten zijn vrijgesteld van het betalen van belasting. Alle kunstenaars. Zoals in Ierland. Maar daar blijkt inmiddels de boel mis te gaan, reden waarom
Ik werd de hele ochtend nogal nadrukkelijk in mijn dromen vergezeld door de secretaresse van een collega schrijver, die ik op een of andere conferentie ontmoette. Bijzonder mens, uiterlijk kindvrouw, innerlijk iets anders, al zou ik niet weten wat. De armbanden en overige sieraden die ze op het nachtkastje naast mijn bed had achtergelaten, vertelden weinig. Zelfs niet over ons samenzijn. Ze was tegen me aangekropen, zoals wolven doen, we sliepen goed. Buitendrooms ging mijn gsm steeds af. Ik nam één keer op om me laten vertellen dat de stichting thuishulp iemand anders zou sturen, omdat de amechtige Indiase dame van verleden week op vakantie was. De andere keren liet ik de telefoon onbeantwoord. De invalster was een Hindoestaanse Surinaamse, van wie aanmerkelijk meer energie uitging dan die van verleden week. Ze wist van werken, ik voelde me ietwat opgelaten bij mijn lectuur van Kawabata op mijn zonnig balkon. Ik heb haar een pauze gegeven en Javaanse koffie voor haar gezet. Ze zei dat ze blij was dat ik niet aldoor met allerlei bevelen achter haar aanzat. Ze had een dergelijke ervaring gehad bij een Turkse dame, die haar geen minuut rust gunde, geen koffie, water, niks. De vrouw wil graag vast op de donderdag bij me blijven. Ik heb toegezegd het te zullen regelen. Waarmee mijn hoop op een Poolse natuurlijk meteen is vervlogen. De populariteit van Poolse arbeidskrachten is momenteel zo groot in Europa, dat hun werksters – tegenwoordig interieurverzorgers genoemd – inmiddels de vorstenhoven wel gehaald zullen hebben.