Verhaal Alfred Birney in Matchboox

alfred birney matchboox De populaire serie Matchboox heeft een verhaal van Alfred Birney in haar collectie. Een leuke gadget als verjaardagscadeautje, ludiek relatiegeschenk, etc. Een Matchboox is een klein, handgemaakt boekje in een lucifersdoosje. Zowel lezers als verzamelaars zijn er dol op en de items worden veelvuldig betwitterd. Ze zien er prachtig uit en kosten slechts € 4,95. Levertijd: enkele dagen.

Bij Matchboox vinden matches plaats van schrijvers en illustrators / beeldend kunstenaars. Alfred Birney vond zijn match in Joyce Bloem, die tien jaar geleden al mooie stukken schreef en illustreerde voor zijn geruchtmakend E-zine Yournael van Cyberney & Co.

Alfred Birney schreef het verhaal “De taart en de kat”. Joyce Bloem verwerkte de tekst knap in kleurige illustraties. De website van Matchboox vermeldt als cadeautip bij “De taart en de kat” het volgende: Voor dromers en spirituele mensen

Alle informatie en het bestelformulier over het boekje met het kortste verhaal dat Alfred Birney ooit schreef is op de webpagina van Matchboox te vinden. Veel plezier!

Bierviltjesroman

updated: 28-11-2011

logo alfred birney Het Museum Meermanno Westreenianum is het oudste boekenmuseum ter wereld, met een wereldberoemde collectie zeldzame boeken. Mijn officieus prozadebuut De brave mol (1984) ligt er bijvoorbeeld, in een bibliofiele uitgave (75 exemplaren).

Het museum wordt met sluiting bedreigd door de draconische bezuinigingen op cultuur onder het kabinet Rutte. Daarom zet het museum allerlei acties op touw om geld in te zamelen. In Den Haag organiseert het van 20 tot en met 27 november de Week van het Schrift. Op verschillende plaatsen in de stad wordt aandacht gegeven aan de veelzijdigheid van het schrift: van kleitablet tot e-reader, handgeschreven brieven, een demonstratieve tocht, de kunst van het schoonschrijven en… een bierviltjesroman.

Haagse auteurs zullen in vier cafés op de achterkant van bierviltjes in gezamenlijke sessies verhalen schrijven. Het publiek wordt aangemoedigd om actief en creatief aan het schrijfproces deel te nemen. Of de verschillende sessies uiteindelijk een samenhangende roman zullen opleveren, is natuurlijk niet bekend, en ook spannend. Ook kunnen niet alle schrijvers op alle sessies aanwezig zijn en het is tevens mogelijk dat er nog andere schrijvers opduiken, die later zijn opgespoord dan aanvankelijk de bedoeling was.

Deelnemende schrijvers zijn: Sjaak Bral, ondergetekende Alfred Birney, Roel Janssen, Mohana van den Kroonenberg, Marly van Otterloo, Hans Sahar, Anja Sicking en Marcel Verreck.

De schrijfsessies duren ongeveer 2,5 uur en vinden plaats op de volgende locaties:

1. Bodega De Paas. Dunne Bierkade 16a. Zondag 20 november: 16.00 uur (thriller).

bierviltjesroman cafe de paap

Zeven van de acht schrijvers waren aanwezig in Bodega De Paas. De sfeer was hilarisch en het verhaal dat die namiddag ontstond absurd, in de goede zin van het woord. De projectleider van het museum zal de boel later licht redigeren voor een eventuele uitgave in een krant of in een boekje.

2. Perscentrum Nieuwspoort. Lange Poten 10. Donderdag 24 november: 15.00 uur (actuele politiek).

bierviltjesroman alfred birney nieuwspoort

Zes van de acht schrijvers hadden zich afgemeld. Alleen Hans Sahar en ik zouden verschijnen. Maar Hans Sahar kwam niet. De sfeer in Nieuwspoort vond ik niet geweldig, ik ergerde me aan te luid sprekende televisiejournalisten die er rondhingen. Omdat ik als enige schrijver aanwezig was, besloot de projectleider van Meermanno mee te schrijven. AFK nam zijn taak over en typte de teksten van de bierviltjes op een netbook. Eenmaal thuis zag ik op Facebook dat Hans Sahar jarig was…

AFK

3. t Gulle Gasthuis. Oude Molstraat 20b. Vrijdag 25 november: 17.00 uur (doktersroman).

Vandaag waren er vier schrijvers aanwezig, onder wie de heren Marcel Verreck en Sjaak Bral. De sfeer in het bomvolle café, dat ik nog kende als “Het Proeflokaal”, was geweldig, met een meelevend publiek. Het verhaal werd een komische draak van een mini doktersromannetje, dat aan het einde van de sessie door de nachtburgemeester werd voorgelezen. De foto’s die ik maakte met mijn verouderde Nokia zijn mislukt, veel te donker, ze lijken nergens op. Het is wachten op actiefoto’s van allerlei mensen die het deden onweren met hun flitsapparaten in het kleine, gezellige café.

gulle gasthuis

bierviltjes birney bral verreck

4. Bodega De Posthoorn. Lange Voorhout 39a. Zaterdag 26 november: 19.00 uur (Haags literair).

Anja Sicking, Marly van Otterloo, een gastschrijver en ik zaten nogal ongelukkig in een hoekje van het café weggestopt, een situatie waaronder de interactie met het publiek wat te lijden kreeg. We hadden afgesproken om elk steeds één zin te schrijven. Het verhaal begon wat stroef, maar kreeg toch een aardig einde. Het is overigens onmogelijk om in twee uur een puur literair verhaal te schrijven, dat zag je duidelijk aan het tempo dat Anja Sicking en ik er op na houden: veel doorhalingen…

De actie voor Museum Meermanno lijkt te zijn gelukt. Probleem is dat het museum elk jaar zijn financiële doelen zal moeten halen. Het zijn niet in eerste instantie de idiote bezuinigingen van het kabinet die de wereld van de kunsten bedreigen. Het is de brede nationale steun die het krijgt van het onnadenkend publiek, voor wie televisie en internet wel zo ongeveer genoeg is.

Raamvertelling – schrijven in het cachot

alfred birney met actrice

Ze hebben me op een voor mij onzalig uur van mijn bed gelicht en me in dit cachot gevangen gezet. Achter een draad dat onder elektrische hoogspanning staat, loopt een arduinen trap omhoog naar de straat, waar zich een mensenmenigte heeft gevormd. Een vrouw in een shirt met zebramotief proost op de dood van een dame die levenloos op de trap ligt. Naast haar staat een jongeman te grijnzen met een biertje in zijn hand. Volgens mij kan hij niet wachten op het moment dat ik aan de galg boven het Smidswater bungel. Een giechelende verslaggeefster maakt aldoor foto’s van het lijk van een naar het zich laat aanzien bijzonder mooie vrouw. Wie zou zo idioot zijn zo’n schoonheid om zeep te helpen? Ik. Daar word ik althans van verdacht. Als ik over de hoogspanningsdraad zou reiken, kon ik haar aanraken… Ze draagt gympen van het merk Cars, paarse sokken en afgestroopte beenwarmers. Verder een maillot van een onbestemde kleur onder een kort rokje met bloemmotief. Op haar ranke bovenlijf draagt ze een wollig truitje, haar haren golven over de stoeprand, terwijl op straat de mensen zich aan haar verlustigen. De zwarte raven die me hebben opgepakt zinspeelden op een lustmoord mijnerzijds. Ik ben hier neergezet om een verweerschrift te schrijven, maar in het gemompel van de mensen klinkt reeds mijn veroordeling. Als ze wisten met welke romancier ze van doen hadden, dan was het ze wel overduidelijk geweest dat ik liever iets anders met deze dame had gedaan dan haar zo bruut te vermoorden. Hoewel… ik herinner me dat ik ooit een verhaal schre…

De koplamp, nieuw verhaal in Moesson

Voor het augustusnummer heeft Moesson een nieuw verhaal van me opgenomen, met de ietwat nietszeggende titel De koplamp. Hoewel de titel de lading dekt, had ik het verhaal liever De meteoriet genoemd, maar ik was te laat om de titel te laten veranderen. Dat is natuurlijk geen ramp, het kan later altijd nog, als ik mijn verhalen laat bundelen. Of ik dat werkelijk ooit ga doen, weet ik niet; het kan evengoed dat ik al mijn losse proza bewerk in een nieuw mozaïek, waarin de oorspronkelijke verhalen een heel ander geluid krijgen. Ik weet het nog niet, mijn creativiteit lijkt soms grenzeloos, wat nogal hinderlijk kan zijn.


alfred birney verhaal in moesson

Nog voordat ik het blad in mijn brievenbus had, ging het gerucht van mijn nieuwe verhaal Facebook al over, waar ik for the time being terug ben. Ik las de commentaren en vroeg me af of de mensen nog wel weten wat fictie is. Non-fictie is wat mij betreft een plaag geworden met al die boeken van bekende Nederlanders en buitenlandse hot shots uit de showbizz. Ook blogs op het internet worden vrijwel altijd letterlijk genomen: pure fictie op het internet is vrijwel onmogelijk, tenzij je sprookjes schrijft.

Ik schrijf bij voorkeur vanuit de herinnering. Zodra je dat doet, worden feiten vanzelf fictie: je giet alles immers in een verhaal. Dat sommige gebeurtenissen levensecht overkomen, wil nog niet zeggen dat ze ook precies zo zijn voorgevallen. Ik weet het: schrijvers klagen altijd over de eeuwige vraag of dat wat ze schrijven nou allemaal wel echt gebeurd is.

Vanwaar die klacht?

Nou, een serieuze schrijver zet niet alles in één keer op papier. Versie na versie is nodig om een goed verhaal te krijgen. Het lijkt wel alsof mensen aldoor minder van de kunst van het schrijven kunnen genieten. Dat ze alleen maar een verhaal willen en geen interesse hebben in hoe het is verteld. En toch: als het leest alsof het geen moeite heeft gekost, dan is het goed.

Ik ben benieuwd hoe schrijfkunst zich verder zal ontwikkelen. Mijn grootste nachtmerrie is dat op zekere dag Google met een ‘levensechte’ roman komt, geschreven door robots die ‘het materiaal’ jarenlang van websites hebben gestolen. Uiteraad bestaat er een nog grotere nachtmerrie: dat de mensen dat robotproza geweldig vinden…

Wat is factie?

logo alfred birney Fictie (van het Engelse fiction) is een term voor teksten ontsproten aan de verbeelding die niet op de realiteit gebaseerd is. Non-fictie heeft betrekking op de werkelijkheid. Met name romans en novelles worden beschouwd als fictie, ook als ze deels op ware feiten berusten. Is het laatste evident, dan spreekt men ook wel van factie (van het Engelse fact). Factie is dus een literair genre waarin feiten en fictie tot een verhaal worden gesmeed.

Sneeuwsporen tot de nokbalk

verhaal halen Het verhaal Sneeuwsporen tot de nokbalk werd voor het eerst gepubliceerd in de Haagsche Courant van vrijdag 4 maart 2005 en heeft een poosje op dit weblog gestaan. Later is het herschreven en opgenomen in een verzamelbundel ter gelegenheid van het festival Verhaal Halen 2010, tijdens welke Alfred Birney het overigens niet ten gehore bracht (hij besloot enkele andere verhalen voor te dragen).

Vijftig schrijvers worden elk ondergebracht bij aardige mensen die hun huis ter beschikking stellen voor literair publiek dat graag hun favoriete schrijvers van dichtbij wil zien voorlezen en met hen in gesprek wil treden. De huizen lagen dit jaar in en aan de rand van het Statenkwartier in Den Haag. Aan deze editie werkten mee:

Robert Anker, Alfred Birney, Carla Bogaards, Aaf Brandt Corstius, Hugo Brandt Corstius, Jan Brokken, Bart Chabot, Paulien Cornelissen, Philip Freriks, Renske de Greef, Kees ‘t Hart, Yvonne Keuls, Jan Kuitenbrouwer, Nicolaas Matsier, Hannes Meinkema, Anil Ramdas, K. Schippers, Rob Schouten, Martin Šimek, Franca Treur, Carolina Trujillo, Hans Vandenburg, Christiaan Weijts, Rob Wijnberg, Kader Abdolah, Gerbrand Bakker, Kees van Beijnum, Roel Bentz van den Berg, Hanna Bervoets, Wim de Bie, Hassnae Bouazza, Connie Braam, Wim Brands, Jelle Brandt Corstius, Elsbeth Etty, Jerry Goossens, Bas Haring, Mensje van Keulen, Rachida Lambaret, Rik Launspach, Christine Otten, Marja Pruis, Tomas Ross, Allard Schröder, Nicolette Smabers, Carolijn Visser, Jacq Vogelaar, Frank Westerman en Joost Zwagerman.

De bundel kon worden afgehaald door bezoekers van het festival op enkele aangewezen plekken. Het is onduidelijk of er een handelseditie volgt.

Verhaal halen bij Alfred Birney

alfred birney In het weekeinde van 25 en 26 september 2010 vindt in Scheveningen en omgeving de derde editie van het tweejaarlijkse proza- en columnistenfestival Verhaal Halen plaats. Vijftig schrijvers en columnisten zullen vier keer per dag voordragen uit eigen werk in vijftig Haagse woonkamers.

De lezingen beginnen op het hele uur, de eerste om 13.00 uur, de tweede om 14:00 uur, de derde om 15:00 uur en de laatste om 16.00 uur. De auteurs lezen ongeveer 25 minuten voor. Daarna is er gelegenheid om met de schrijver van gedachten te wisselen. Elke bijeenkomst duurt maximaal 45 minuten waarna het publiek de gelegenheid heeft naar een volgende locatie te reizen. Zo gevarieerd als de schrijvers zijn, zo divers zijn ook de locaties; van hofjeswoning tot stadspaleis.

Hier is het volledige programma te vinden en alle informatie over organisatie, auteurs, wandelroutes, kaartverkoop en dergelijke.

Alfred Birney zal op zaterdag 25 september voordragen bij een gastvrouw aan de Johan van Oldenbarneveltlaan. Let op: toegangskaarten zijn verplicht.


Grotere kaart weergeven

Doelwit Den Haag

doelwit-den-haag.jpg Doelwit Den Haag
Feuilleton

Tomas Ross, Anja Sicking, Jill Stolk, Marcel Verreck, Roel Janssen, Alfred Birney, Hans Sahar, Sjaak Bral, Menno Lindeman, Christiaan Weijts, Mohana van den Kroonenberg, Victor Meijer, Kees ’t Hart en Marly van Otterloo.
De Witte Uitgeverij, Leiden 2010
paperback 78 blz
ISBN: 978-94-6107-022-7
Prijs € 12,50
Bestel: Witte Uitgeverij

Een aantal Haagse auteurs heeft van juni – september een feuilleton geschreven in Weekkrant Den Haag Centraal. Het resultaat is gebundeld onder de titel Doelwit Den Haag en gaat over een aanslagpoging tijdens de tweede Afghanistanconferentie in Den Haag. Het verhaal speelt zich af op tal van plekken in de Hofstad. De bijdrage van Alfred Birney is helaas zonder zijn toestemming van de voltooid verleden tijd omgezet in de door hem gehate onvoltooid tegenwoordige tijd.

aflevering 1 Tomas Ross
aflevering 2 Anja Sicking
aflevering 3 Jill Stolk
aflevering 4 Marcel Verreck
aflevering 5 Roel Janssen
aflevering 6 Alfred Birney
aflevering 7 Hans Sahar
aflevering 8 Sjaak Bral
aflevering 9 Menno Lindeman
aflevering 10 Christiaan Weijts
aflevering 11 Mohana van den Kroonenberg
aflevering 12 Victor Meijer
aflevering 13 Kees ‘t Hart
aflevering 14 Marly van Otterloo
aflevering 15 Tomas Ross

Doelwit Den Haag

logo alfred birney weblog Ik heb nog nooit iemand een ander overhoop laten schieten, in mijn proza welteverstaan, althans niet zo koelbloedig als in mijn bijdrage aan het schrijversfeuilleton dat deze zomer speelt in Den Haag Centraal. In mijn verhalenbundel Fantasia gebeurt wel zoiets, in het verhaal De huurmoordenaar, maar dat is geen misdaadgenre. In Den Haag Centraal staat deze week mijn bijdrage aan het schrijversfeuilleton Doelwit Den Haag. De opmaker heeft wat moeten goochelen om de tekst passend op een hele bladzijde te krijgen. Hierdoor zijn wat alinea’s weggevallen. Maar het verhaal is wel te volgen en de illustratie is geweldig: een gangster, een pistool in de ene, een schaaltje haring in de andere hand. Er is weliswaar een fout ingeslopen door het heen-en-weer mailen met een redacteur. In de oorspronkelijke versie staat ergens dit:

‘We zijn op een missie voor die nieuwsgierige collega van je,’ zei de man op de voorbank. Als je wilt dat die jongen blijft leven, werkt dan mee. Wil je dat hij sterft, met jou erbij, weiger dan elke medewerking. Hier is je tekst, leer die uit je hoofd.’

Er is “werkt” blijven staan omdat ik “u” schrapte uit “werkt u”. Typische nalatigheid door het schrijven op een pc. Na wat redactioneel commentaar komt het volgende er te staan, maar de echte fout wordt er niet uitgehaald:

‘We zijn op een missie voor die nieuwsgierige collega van je,’ zei de man. Als je wilt dat hij blijft leven, werkt dan mee. Wil je dat hij verdwijnt, met jou erbij, weiger dan elke medewerking. Hier is je tekst, leer die uit je hoofd.’

Na een tweede ronde staat er:

‘We zijn op een missie voor die nieuwsgierige collega van je,’ zei de baas. Als je hem terug wil zien, werkt dan mee. Hier is je tekst, leer die snel uit je hoofd.’

Na de derde ronde wordt het:

‘We zijn op een missie voor die nieuwsgierige collega van je,’ zei de baas. ‘Als je hem terug wil zien, werkt dan niet meer. Hier is je tekst, leer die snel uit je hoofd.’

Ten slotte staat er in de krant:

‘We zijn op een missie voor die nieuwsgierige collega van je,’ zei de baas. ‘Als je hem terug wil zien, werk dan niet meer. Hier is je tekst, leer die snel uit je hoofd.’

Omdat de fout er niet is uitgehaald, moest de corrector of eindredacteur er maar een slag naar slaan. Dit kan gevolgen hebben voor de auteur die na mij komt. Hij of zij zou kunnen denken dat de heldin niet meer naar haar werk durft te gaan. Voor het verloop van het feuilleton maakt het weinig uit: dat is sowieso ongewis. De editie van Den Haag Centraal is nog vier dagen in de losse verkoop te krijgen, voor zover ik weet alleen in Den Haag. Een abonnement nemen kan ook.

Javaans Vuurwerk in Reisgids Indonesië Oorlogsplekken 1942-1949

reisgids indonesie Ik schreef een roadshowverhaal onder de titel Javaans Vuurwerk voor De Reisgids Indonesië – Oorlogsplekken 1942-1949. Het boek, met belangrijke historische informatie, maakt de reiziger letterlijk en figuurlijk wegwijs in de oorlogsjaren van 1942 tot 1949, van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië tot aan de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië. Een zoektocht naar de sporen van dit verleden: interneringskampen, begraafplaatsen, musea, monumenten en andere plekken van herinnering. Een gids met historische achtergronden én actuele beschrijvingen en leestips. Een gids die ooggetuigen,
en zeker ook kinderen en kleinkinderen inzicht geeft in de jaren van toen binnen de context van het postkoloniale heden.

De Reisgids Indonesië – Oorlogsplekken 1942-1949 is een praktische gids bovendien, die de reiziger ter plekke de weg wijst met informatie over bijvoorbeeld hoe de, soms moeilijk traceerbare, locaties te vinden, over logies en eten en drinken. Fraaie (detail)kaarten helpen daarbij.

Een uitbreiding van de gids is te vinden op de website: www.reisgidsindonesië.com. Via de website wordt de informatie van de gids actueel gehouden en worden objecten ontsloten waarvoor in de gids geen plaats was of waarover de informatie gebrekkig. Bezoekers aan de site kunnen nieuwe of gewijzigde informatie aandragen.

Redactie: M.C.A. van Bijnen, Noes Lautier, S.J. van Schuppen

Auteurs: Hans van den Akker, Alfred Birney, Ferry Bounin & Paulien van der Geest, Esther Captain en Wim Manuhutu.

Uitgeverij Open Kaart: 2010
ISBN: 978-90-75437-41-6
300 blz. €29,95.

De gids is te bestellen bij o.a. Bol.com en in de reguliere boekhandel.

Deze uitgave en de daarbij behorende website zijn tot stand gekomen in het kader van het programma Erfgoed van de Oorlog van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS).