De mensen hebben het druk. Een paar jaar terug klonk het nog als een hilarische smoes om onder afspraken uit te kunnen komen: tja, druk-druk-druk hè? Nu is het geloof ik een verplichting. De één bijt zich vast in zijn werk, de ander zet zich met hart en ziel in voor zijn zoveelste relatie, weer een ander raakt volkomen in paniek wanneer hij ziet dat er een uurtje leeg is over vijf weken in zijn agenda. Sekscontact met de snelheid waarmee je een hamburger wegwerkt mag tegenwoordig ook weer, de dames doen er niet moeilijk over want ook zij hebben het druk en staan percentueel inmiddels gelijk aan de man op de schaal van hart- en vaatziekten. Dat hebben ze toch maar mooi bereikt. Het druk hebben heeft in elk geval één voordeel: je hoeft niet over jezelf na te denken. Gaat het op je werk niet goed, dan ligt de oorzaak bij je collega’s. Loopt je relatie niet lekker, dan is je partner niet communicatief. Wil het niet vlotten met je hobby (bloggen of schrijven is dat tegenwoordig), dan zijn het de kinderen die je tijd opvreten. Intussen zit ik lekker op het balkon in de zon met een Pilot V Ball Grip 07 in mijn manuscript te krassen. Daar neem ik alle tijd voor. Dit biedt uiteraard geen garantie voor een goed boek. Het kost namelijk evenveel tijd om een goed als een slecht boek te schrijven. De tijd nemen is tegenwoordig geen keuze meer. Eerder een protest.