Uit verveling
Soms, als ik geen zin heb om te schrijven, ga ik met mijn website zitten spelen. Zoeken naar de ultieme vormgeving. Bezoekers die dan toevallig op mijn website zijn, kunnen na elke click het hele decor zien veranderen. Webmasters en mensen die een weblog bijhouden, weten onmiddellijk wat er gaande is en denken: ik kom morgen wel weer terug. Of ze amuseren zich door te kijken naar de metamorfoses die mijn website ondergaat, inclusief de foutmeldingen die opdoemen wanneer ik met zoiets als een plugin in de weer ben of het een of andere architectonische wanproduct overhoop haal en het nog lelijker maak dan het al was. Maar mijn ouderwetse lezers, die liever lekker met een boek op de bank zitten, zouden kunnen denken dat hun computer aangevallen wordt door iets engs in mijn website, of dat mijn website wordt aangevallen door een terroristische organisatie. Snel trekken ze de stekker uit het stopcontact en gaan naar de kerk of naar de moskee of naar de tempel of ze gaan lekker eh… iets anders doen. Laatst ontving ik een spammail die zogenaamd verzonden was vanaf een oud e-mailadres van mijzelf. Dat betekent dat die mail waarschijnlijk door duizenden mensen is ontvangen, die nu allemaal denken dat het domein www.alfredbirney.com een heel griezelige bedoening is. Maar dat is weer een ander verhaal. Als u de façade van mijn website aldoor ziet veranderen, weet dan dat de schrijver zich mateloos zit te vervelen.
