Is het een ramp als je door geklungel bij een herinstallatie van het besturingssysteem op je laptop de helft van je documenten kwijtraakt? Het is me een dag of tien geleden overkomen. Toch ben ik er niet enorm door van mijn stuk geraakt. Ik heb mezelf even voor mijn kop geslagen omdat ik uit sufheid simpelweg een aantal back-ups vergat te maken van files die sinds jaar en dag op mijn wisselende harde schijven hebben gestaan. Brieven, ooit nog gemaakt op WordPerfect 4.02 ben ik kwijt. Zeg: alle brieven die ik ooit schreef tussen 1985 en 2005. Twintig jaar correspondentie met ik weet niet meer wie allemaal. Duizenden en nog eens duizenden bladzijden voorgoed van mijn harde schijf gewist. Nog erger: het journaal dat ik bijhield van de eerste 7 à 8 levensjaren van mijn zoon is weg. Minder erg maar vervelend: de manuscripten van mijn uitgegeven boeken. Ernstiger: onafgemaakte manuscripten, opzetjes, verhalen, aantekeningen, toneelstukken, filmscripts… uitgewist. Het ergst zijn de eerste afleveringen van een soap die mij voor ogen stond. Ik stuurde ze ooit naar een paar journalisten, maar die lieten me inmiddels weten ze niet meer te hebben. Ik weet zeker dat ik de unieke toon en dito taalgebruik nooit meer zal kunnen reconstrueren. Het is iets dat ik moet zien, terug moet lezen, wil ik er verder mee kunnen. Mijn roman-in-wording is gered, ik ga zuinig om met work-in-proces. Wat ik heb verloren deed er misschien al lang niet meer toe. Verliezen kan soms een bevrijding zijn.