Vis
Naar de supermarkt op maandag is hopeloos. Schappenvullers zijn te chagrijnig om hun werk te doen na een weekend blowen en zuipen. Weekends beginnen tegenwoordig op de donderdagavond, dus gewerkt wordt er slechts op dinsdag, woensdag en donderdag. De woensdag is de beste dag om naar de supermarkt te gaan. Maar de belangrijkste dag is, dunkt mij, toch de eerste na het weekend. De maandag dus. Ik zocht kip maar vond alleen waterig voorgesneden vlees in bedauwde vitrines die aan grootonderhoud toe zijn. Van de weeromstuit zocht ik mijn heil in de vriezer. Een armzalige koolvis was alles dat ik buit kon maken. Je zal toch maar zo’n koolvis zijn. Je zwemt vrolijk rond en plotseling wordt de hemel zwart boven je. Je voorouders hadden ooit nog kans te ontsnappen aan een eenvoudige vissersboot. Jij moet het opnemen tegen een drijvende visfabriek met de omvang van een voetbalveld. De mastodont is uitgerust met radarapparatuur en kilometers lange netten. Urenlang word je met duizenden lotgenoten achter het schip aangesleept. Veel te snel word je naar boven gehaald: je zwemblaas knapt, je ogen ploppen uit je oogkassen, je spuwt je maag uit en mag nu de langzame verstikkingsdood gaan sterven. Je hebt niet eens de eer om in een fatsoenlijke kist aan wal te worden gebracht. Volledig machinaal word je gemangeld, ingevroren en verpakt aan boord van een diepvriestrawler. En dan smaak je, hoe goed en kunstig ook bereid, nog naar niks. Het spijt me bijzonder dat ik u vandaag eten moest.
