Heeft iets van Indian Summer, deze dagen. Eerst legen de goden een zooi containers vol regen boven onze hoofden en dan laten ze de zon maar weer even schijnen. Dit allemaal als straf voor wat wij met onze gemotoriseerde voertuigen het milieu aandoen. Ik zat een paar jaar geleden in Iowa of all places voor een of andere literaire conferentie en daar maakte ik zo’n Indian Summer mee. Voelde hetzelfde als deze dagen, beetje een zomertoetje, met als gevolg dat je niet echt op gang wilt komen, je hebt nog geen zin in de herfst: werken, studeren, jakkeren en al die dingen die je moet doen om je huur en je eten en de-rest-is-luxe te kunnen betalen.

Nou was ik van plan geweest een column aan een flyer van de KPN te wijden, maar dan moet ik dat vod toch eerst ergens zien te vinden in de enorme stapel papierzooi die mijn bureaulade komt uitpuilen. Ik ben niet op vakantie geweest, maar heb ook weinig uitgevoerd deze zomer. Andere partijen, veelal schuldeisers die eveneens niks hebben uitgevoerd, zitten nu zogenaamd te wachten op reacties van mijn kant, terwijl je tegenwoordig alleen maar met computers van doen hebt – het moderne leven is spelen op een toetsenbord volgens mij.

Maar papier doet er nog altijd toe. Even bladeren. Timmerman dient zich aan. Alles best, als ie me maar niet mijn nest uit belt. Belastingdienst. Envelop nog maar even niet openen. Stapel brieven uit Indonesië voor een tournee. Even niet aan denken nog. Aanvraagformulier visum. Laat ik Stichting Pelita wel doen. HOTNEWS van Hi. Ja, maar dat is niet die flyer die ik zoek van KPN. Acceptgiro’s. Hoeveel? Drie. Kan morgen. Prints van vluchten naar Indonesië. Dat zoekt een ander maar voor me uit. Contract KPN van zes jaar terug. Tjonge, waar blijft de tijd. Nog een Indonesische envelop. Ze zijn wel mooi, versierd met prachtige zegels en zwaar verzegeld met koord, plakband en lijm.

Help, mijn tourschema! Even niet naar kijken nog. Zal ik afzeggen? Me ziek melden? Boeken schrijven is mooi, maar erover ouwehoeren op het podium is zo vervelend. Televisie, ook al zoiets vreselijks. Ik wil wel veel boeken verkopen maar niet beroemd zijn. Dat kan niet, maar ik vind dat het moet kunnen.

Een stapel bonnetjes en rekeningen, allemaal betaald, wat ben ik toch braaf. Zit er iets interessants bij? Mwah, die gegrilde sardientjes aan de Groenmarkt waren wel lekker. Italië was uitgeschakeld op het EK voetbal, maar de obers waren vrolijk.

Afspraak tandarts. Nou, ik ga wel vreemd in Indonesië. O, de bank ziet een belegger in me. Ha ha! Uitnodiging afscheid Prof. Dr. Paasman. Sorry, verhinderd. Nog een brief van de belastingdienst! Niet openen! Brief van uitgever. Niet vertrouwen! Waar is die flyer nou van KPN? Ik moet toch een column schrijven?

Haagsche Courant, vrijdag 3 september 2004