Een vriendin uit W., die al vijf jaar bezig is aan de perfectionering van haar dubbele debuutroman stuurde me in een manie een rits mails, in één waarvan het proza me zeer beviel: Er vliegt hier sinds deze zomer een hele kolonie knalgroene grote grasparkieten… in mijn buurt. Ik mailde één woord terug: cool! In een vorig leven als columnist schreef ik al eens enthousiast over de import van die vogels, reden waarom enkele lezers mij wilden verbannen naar Java of zoiets. Mijn vriendin uit W. draaide bij: Ja: eerst was ik niet zo blij met die grasparkieten vanwege hun geluid, maar nu ben ik aan ze gewend en vind ik ze ook wel cool, want het geeft inderdaad een tropisch gevoel (maar eh… zwarte weduwe spin… is ook in ons land gesignaleerd… en 17 aug jl. aan daglicht gekomen… en 18 aug in krant…: zw. weduwe gevonden in eh… Amsterdamse achtertuin nota bene… en alleen omdat TOEVALLIG… whatever such means… buurman, die bioloog was, langs kwam toen andere buurman zwart spinneke wilde verwijderen en in potje had gevangen… en bioloog buurman dus TOEVALLIG behalve bioloog ook nog de buurman van die … eh … andere buurman was… die zw.wed. gevonden had… het spinbeest met rooie diabolo op buik (dus had ie het spinbeest eerst om moeten draaien wat je juist nooit moet doen bij dat beest)… als vrouwtje zw weduwe herkende… (ultra-giftig); nou: lamaar. Was in Westerpark… gevonden. Dus dat is andere kant van tropischer worden hiero…, zal wel.